“DOSTLUK”, asla görmezden gelmek demek, değildir..

Ancak hiç kimsenin yapmayı akıl edebiliyorsa..

Yanılgıya ve yanlışa müsaade etmiyorsa..

Uyarıcı görevini yapabiliyorsa,

İşte o zaman, bir dostluk kavramından söz edilebilir..

Yazmanın ve ekranda olmanın birçok insan için çekici bir tarafı olduğunu biliyorum..

Tanınmak, yazdığını okutmak, konuştuğunu dinletmek başlangıçta caziptir.

Ama cazip olduğu kadar insandan alıp, götürür..

Görmezseniz, duymazsanız, yazmazsanız “makbul insan” olarak tanımlanabilirsiniz..

Ama ortaya koyabileceğiniz en samimi duygular ve detaylar için de, bir anda kalplerden silinip, atılabilirsiniz..

Benim çok sıkca yaşadığım şeyler bunlar..

Takdir edici, memnuniyet verici konuşma ve yazılarınız için asla teşekkür bekleyemezsiniz.

Bekleseniz de, alamazsınız zaten..

Ama halkın yanında olmayı hedeflediğiniz zaman en yakınınızdaki, sizi bugünlere kadar taltif ve takdir edenler dahi karşılarında görmeye hazır hale gelirler.

Dedim ya; “Ben alışığım bu duruma.”

Ne ilk, ne de son olacaktır..

Samsun Barosu’nun yeni binası bitti ve hizmete girdi..

Yapılırken sayın başkan ile gezip, incelemiştim.

Hukuk dünyasına, bir yığın dostluk ile senelerdir çok yakın olan bir insanım..

Hataların tespiti ile de, dostlukların bozulmayacağına inanırım.

Tretuvarın iki yönlü kapatılması hiç hoş olmamıştı.

Günlerce Baro’dan hiç ses çıkmamaması da.

Büyükşehir Belediyesi’nin ve emniyetin bu uygulamadan sıkıntı duydukları da bir gerçekti.

Ama karşılarında Baro vardı..

Bu rahatsızlığı dile getirmek yerine onların fark etmesini bekliyorlardı.

“OLAY” sadece bu hassasiyetin taze kalmasını sağladı.

Dün en sonunda beton çiçekliklerin ve bariyerin kaldırıldığına tanık olduk.

Herkes gibi biz de memnun olduk.

Baro başkanı dostumun, görevliler gibi  kendisinin de beni görmezden gelmesinden ve muhatap almamasından üzüntü duydum..

Ama dün Baro’nun en başındaki şahsiyet olarak bir hatalı uygulamadan vazgeçilmesine önderlik etmesinden de, bir okadar memnun oldum..

Teşekkür ediyorum, sayın Baro Başkanımıza..

En azından bunu bahane edebilecek bir yığın vasıfsız insanın ekmeğine yağ sürmemiş oldu..

İyi biliyorum ki, bana darılıp, kızacaklar olacaktır..

Bir ihtimal, buna sayın başkan da dahil olacaktır.

Böyle bir haleti ruhiye, yanlıştan da öte olur..

Evet, ben bu olayda kimsenin yapamadığı bir şeyi yaptım..

Bir dostu yanlış yapmaktan, hatalı görülmekten kurtardım..

Bana sorarsanız;
“GERÇEK DOSTLUK” budur zaten...

Günün sözü...

DOST susan, hatalara gözünü kapayan değil, aksine dost bildiğini hatadan koruyan insandır..N.S