Güzel Türkçemizde aynı kökten türeyen kelimelere birbirinden farklı pek çok anlam yüklemek mümkündür.  Zenginliği ve güzelliği de bundan olsa gerek.

Bazen haddi aşmayı bildirir;

“Magandası dayı dayı

İplemez ana babayı

Külhanbeyi derebeyi

Kuduran azan azana”

Bazen yavaş yavaş anlamını bulur kelime bir şairin mısralarında;

“Sana öyle bir özlem var

Anlatamam için yanar

Varlığımdan söz edemem

Tükeniyorum azar azar”

Bazen, bağırmak, kırmak, incitmek anlamında seslenir;

“Ağlamasın bütün dünya çocuklar güldür

Boğuşmanın sonucu hep yığılan küldür

Yaratan versin cezayı yapılan züldür

Güllerle gelelim canlar, hiç azarlama!...”

İşte kelimeyi bu haliyle ortadan ayırdığımızda da utanma perdesini yırtanlara hitap ederiz “ne olur az arın olsun” diye.

Azanlar var arını kaybedenler var, azar azar yolunu bulanlar var. Vara yoğa artistlik yapan, kendini bir halt sanan, etrafındakileri küçümseyip azarlayanlar var.

Şu üç günlük dünyada ahlak, edep, sevgi, hoşgörü, alçakgönüllülük, cömertlik gibi binlerce güzel kelimenin içerisinde yer almak varken siz sadece bir kelime içinde olmayı yeğlediyseniz size tek tavsiyem “azar” kelimesinin “az” ını atınız “ar”ının içinde kalınız. İnsana, insan olmaya çalışana yakışan budur.

Bir azdan ben dört mana çıkarttım. Ya da dört anlamı aynı anda yükledim. İçinden kendinize yakışanını alın.

Sevgiyle kalın…