DENEYİM  insanoğluna tüm hayatı boyunca lazım olabilecek bir olgu..

Tabi ona sahip olmakta bir günün, bir ayın işi değil..

Yaşamınıza dahil tüm günler boyunca karşınıza çıkan olaylar,,

Acılar, hüzünlar..

Sevinçler, neşeler..

Kırgınlıklar, burukluklar..

Doğumlar, ölümler..

Beklemeyi öğrenmek..

Konuşmayı..

Yeri gelince , susmayı..

Neşenizi, üzüntülerinizi hatta kızgınlığınızı saklamayı..

Bir çok şeye istemediğiniz halde yutkunmak mecburiyetinde olmayı..

İkili ilişkileri..

Dost olmayı..

Düşmanlıkları ayırmayı..

Bilgi ve birikiminizi arttırmayı..

Yönetme ve yönetilme sanatını öğrenmeyi..

Yerli yerinde hareket edebilmeyi..

Ahlaklı olmayı..

Yetkinizi iyi kullanabilmeyi..

Okumayı, yazmayı..

Okuduğunuzu anlamayı..

Hayata dair ne varsa ve hayatınız nasıl bir tarifin içine sığıyorsa; “o” yani..

Kolay değil elbette.

Ama toplumun önünde bir insan olmak istiyorsanız, tüm bunları başarmak için istekli olmalısınız.

Yetki anlayışınız asla bolyunuzu ve çapınızı aşmamalı.

“Ne oldum” anlayışı asla bedeninizi sarmamalı..

Sizi , siz değil, toplum önemli kılmalı..

Sözlerinizin doğruluğu ve saygınlığı da tartışılmamalı..

Hepimizin çevresinde birçok insan var.

Tanıdığımız, tanımadığımız.

Sevdiğimiz, sevmediğimiz.

Yetkili, yetkisiz.

Bir de, ellerine geçirdikleri yetkileri çapsızlıkları nedeniyle yüzlerine,gözlerine bulaştıranlar.

Ben onlara “Ham meyveler” diyorum.

Henüz yeterince olgunlaşamamış.

Hayatın eleklerinden, yeterince süzülememiş.

Çarkların dişlileri arasında yeterince ezilmemiş..

Bu tür insanların attıkları adımlar, hataya hep yakındır..

Toyluklarını farkına varmadan, düşüncesizce hareket ederler.

Hata da, “toyluk” tan gelir, zaten...

* * *

Öpüşen insanlar birbirlerine o kadar yaklaşırlar ki, birbirlerinin hatalarını göremezler.

ARLEN YASASI

* * *

Haftanın Fıkrası                                                                     

MAAX...!             Siyasal gündeme istinaden 

OLDUKÇA varlıklı döşenmiş bir oturma odası, geniş bir cam sehpa, ev sahibi bir koltukta, misafiri karşısında. 

Misafirin koltuğunun hemen yanında evin köpeği (iri bir bernhardiener).

Misafirin karnı hayli şişkin, nerdeyse konuşurken bile barsaklarının gerginliğini hissediyor.

 Üç laf, beş laf derken caart diye bir ses.

Ev sahibi:

- Maax    diye sert bir şekilde sesleniyor köpeğine.

"Oohh atlattık, adam köpek yaptı zannetti" diye düşünüyor misafir.

Bir süre idare ettikten sonra, huylu huyundan vazgeçmez misali

bir caartt daha.

- Maaax !

"Bu sefer de atlattık " diye rahatlıyor misafir.

Gel gelelim adamın içi kötü.

Durmuyor ki durduğu gibi. Bir caaartt daha.

- Maxxx, aptal köpek !

  Adam tepene edecek sen hala aynı yerde duruyorsun !!