YAPISINI iyi bildiğimi düşündüğüm bir siyasi kuruluşu kast ederek yazıyorum..

Dünkü yazımdan da hatırlayacağınız gibi ben önce kendi kapımın önüne bakarım..

Kapımın önünü süpürmeden de, başkasının temizliği ile uğraşmam.

“Kent yaşayanları olarak bizler”, öncelikle bu kentin siyasi anlayışını değiştirmeden.

Bu kenti layıkı veçhile temsil kabiliyetine haiz insanları siyaset sahnesine çıkartmayı becermeden, ülke siyasetini eleştirmeye kalkmamızın yanlış olacağını düşünürüm.

Halkın arasında ve bu kenti yakından tanıyan bir kardeşiniz, dostunuz olarak kent gündeminde hasıl olan kanaati sizlerle paylaşmaya çalışacağım..

Bugün ülkenin siyasi ve özellikle ekonomik gidişatından memnun olmayan insan sayısının bir hayli fazla olduğunu söylemeye gerek yok herhalde..

Toplumun tüm kesimlerinde “memnuniyetsizlik” had safhada.

Ve halk bu sıkıntıdan bir çıkış arıyor..

Memnun olmadığı adres; “İktidar”..

Ki, bu tüm iktidarların kaderidir..

Özellikle bizim gibi kuyruğunu birçok etkili güce kaptırmak mecburiyetinde kalmış ülkelerde..

O zaman nedir, bu insanların beklentileri?.

Yeni bir siyasi anlayış..

Halkın, geçim derdini halledecek..

İşsizliğe çare bulacak..

Demokratik hak ve özgürlüklere sahip çıkacak ve geliştirecek.

Ergler arası( Yasama-Yürütme ve Yargı) barışı ve huzuru tesis edecek..

Bölgeler arası bölünmüşlüğü izole edecek.

Müreffeh ve halkın endişe etmeyeceği bir gelecek hazırlamak..

Şimdi tüm bunları yapamadığını düşündüğü için iktidarın yüzde 47 olan oylarının eridiğini ve yüzde 30’lar altına indiğini kabul edersek;

Vatandaşın umudu nedir?.

Muhalefetten bir partinin bu boşluğu doldurucu bir çalışma içinde olması..

Işık saçması..

Umut olması..

İşte bütün mesele de burada zaten..

Çünkü bu umudu besleyecek..

Bu ışığı üzerinde taşıdığını görebilecek bir siyasi oluşum görünmüyor.

Halkta; “Tamam AKP gitsin ama kim gelsin?” diye soruyor.

Öyle ya, AKP ve Erdoğan gidecekse, yerine gelecek olan kimler?

Deniz Baykal ve Devlet Bahçeli.

Bırakın sade ve tarafsız halkı,

Kendi partililerinin bile bu iki lidere, partilerine ve siyaset etme anlayışlarına güveni yok..

İktidarda olduğu gibi, muhalefete de parti için özgürlüklerin ve demokrasi işleyişinin yok oyduğu düşünceleri Türk Halkı artık bir çıkış olarak görmüyor..

Ülkenin mevcut sorunları için hiçbir politika üretmeyen.

Siyasi varlıklarını sadece iktidarın yanlışları üzerinden prim yapmaya yönelik çalışmalarla sürdürmeye çalışan halkımız, ne yazık ki çıkışın muhalefet partilerini iktidara taşımakta olduğuna inanmıyor.

“O nedenle de, muhalefet umut olur mu?” sorusunun cevabı de kendiliğinden verilmiş oluyor.

Yarın yerelde, yani Samsun’umuzda muhalefet partilerindeki işleyişini CHP’den başlayarak sizlerle paylaşarak “Umutsuzluk” olgusunda ne kadar haklı olunduğunu anlatmaya çalışacağım..