Ermeni soykırımı meselesi her yıl temcit pilavı gibi önümüze getiriliyor. Yine Türkiye’den bir heyet Amerika Birleşik Devletleri’ne gitti senato üyelerini ikna için. ABD Ermeni meselesini bir koz olarak kullanmak üzere devamlı elinin altında bulunduruyor. Ermenilerin soykırıma uğrayıp uğramadığının derdinde değil aslında Türkiye’den ve Türklerden bu yolla hangi imtiyazları alacağının hesabında.

Sözde Ermeni soykırımını kabul eden ülkelere bakalım; Uruguay, Kıbrıs Rum Kesimi, Arjantin Rusya, Kanada, Yunanistan, Lübnan, Belçika, İtalya, Vatikan, Fransa, İsviçre, Slovakya, Hollanda, Polonya, Almanya, Venezuella, Litvanya ve Şili.  

Ermeniler 1. Dünya Savaşı içinde “Mavi Kitap” isimli bir savaş propagandası kitabı çıkarttılar. Sözde Ermeni soykırımından bahsedilen her yerde kaynak olarak bu kitabı gösterip iddialarını bu kitaba dayandırdılar. Kitabın ikinci baskısı 2000 yılında yapıldı.

Bahsi geçen Mavi Kitap’ı yazanlar Türkiye’deki İngiliz diplomatlar değil. Kitap;  misyonerler, gazeteciler, Ermeni komitacıları vs. gibi resmi sıfatı olmayan kimseler tarafından kaleme alınmış. Kitap içinde toplam 150 “belge” var. Bunların 70 tanesi Ermeni iddialarını benimsemiş olan Amerikalı misyonerler, 50 tanesi ise Ermeni militanları Taşnak komitacıları tarafından düzenlenmiş.

Bakın bugün ABD’de sözde Ermeni soykırımının çok fazla konuşulduğu şu günlerde Amerikalı tarihçi Justin Mc Carthy Mavi Kitap için; “Propaganda malzemesi olarak yazılan bu kitaptaki belgeler tamamen sahte ve düzmece. Mavi Kitap’ta olayları anlatanların dörtte birinin kimliği bilinmiyor. Kitapta belge diye sunulanlar Taşnak gazetelerinden yapılan alıntılardır. Bunlar büyük yalanlar değil, aptalca yalanlardır.” diyor

Mavi Kitap’ın yazarı olarak bilinen İngiliz tarihçi Arnold Toynbee ise anılarında; “propaganda için hazırlatıldığını bilseydik yapmazdık” diyerek bahsediyordu kitabından.

Mavi Kitap iki amaç için hazırlanmıştı. İlki; Ermeniler için Amerika’dan yardım toplamak,  ikincisi ise ABD’yi Avrupa savaşına sokmaktı.

Bugün Ermeniler ve yandaşlarının dört elle sarıldıkları bu kitap, o günlerde dahi Türkleri suçlamak için hukuki bir delil olarak ileri sürülerek kullanılamamıştır. 1919– 1920 yıllarında İngilizler tarafından Malta Adası’na sürülmüş olan Türklerden 58’i, Ermeni katliamıyla suçlanmak istenmiş fakat bunlar aleyhinde bir delil bulunamamış, o “Mavi Kitap” hukukçuların önüne bile çıkarılamamıştı. Sonunda Malta sürgünleri, resmen suçlanamadan, sorgulanamadan serbest bırakılmışlardır.

80 yılda ne değişmiştir de o günlerde bile güvenilip delil olarak kabul edilemeyen bu kitap bugün Ermeni iddialarının delili sayılmaktadır?

Nihayetinde Ermeni meselesi tarafsız, tutarlı bilim adamlarının araştırmalarıyla aydınlanmaya muhtaçtır. Siyasetçilerin tarihsel bu mesele hakkında hiç bir bilimsel veriye dayanmadan hüküm vermeleri aptallıktır, cahilliktir. Yine bazı sözde aydınlar bilerek yada bilmeyerek Ermeni propagandalarına alet olmaktadırlar. 

Oysa, içinde olunan savaş koşullarını fırsat bilip yaşadıkları ülkeyi parçalama niyet ve arzusu ile;   

İsyanlar çıkaran Ermeniler,

Köyler basıp yaşlı-kadın-çocuk demeden insanları öldüren, kadınların ırzına geçen Ermeniler,

Düşmanla işbirliği yapıp Osmanlı’ya karşı casusluk eden de Ermeniler.

Dünyanın her yerinde savaş zamanı yürütülen bu faaliyetlerin cezası ölümdür, idamdır.

Kısaca tarihin her döneminde Batılıların Türklere karşı soykırım planlarının hazır askeri- maşası olan Ermeniler,

Bütün bunlara rağmen “bizi sürdüler, bizi öldürdüler, bizi katlettiler” diye feryat figan kıyamet koparan yine Ermeniler,

Yavuz hırsızın ev sahibinden okkalı bir tokat yeme zamanı geldi de geçiyor aslında.

Sevgiyle kalın…