Herkesin gerçekleştirmek istediği birçok hayali vardır. Zira hayal parayla satılmaz, herkes hayal kurabilir. Ama bu hayalleri gerçekleştirmek genellikle ekonomiyle ilgilidir. Çoğu insan gerçekleştiremediği hayalleri yüzünden hayal kırıklığına uğrarlar.

Yaşamın kıyısında hayatı seyrederken herkes yazlığı, kışlığı, mutlu bir yuvası, kapının önünde arabası olsun istiyor ve bunun hayaliyle yaşıyor. Aslında çok şey değil istedikleri. Müteahhit olayım da onlarca evim olsun demiyor ki bir yazlık bir de kışlık. Araba derken de galeri sahibi olmayı düşünmüyor. Sadece kendine ihtiyaç saydığı şeylerin peşine düşüyor. Ama kaç kişi yakalayabiliyor ki bunları.

Yaşamın kıyısında durup hayal kurmak dalgalı bir günde sahilden denizin seyrine dalmak gibidir. Serin havada dalgalar kıyıya vurdukça ıslanır, üşürsünüz. Ama hırçın dalgaların sesi sizi mest eder, kendine çeker. İyice sokulursanız belki o dalgalardan biri hızla üzerinize gelir ve sizi biricik canınızdan eder.

Hayaller kurarken yaşamın kıyısında durmalı sert bir dalgaya kapılmamak adına. Gerçekleştirilebilecek hayalleri hayatın ortasına almalı.

Nasıl hayalleri olmayanın gerçekleri de yoksa asla elde edemeyeceği hayallerin peşinden akıp gidenlerin de akılları yoktur.

Geriye dönüp bir bakın hayalleriniz mi siz mi öndesiniz?

Her sabah hayalimizdeki güzelliğe ulaştığımız farklı bir dünya beklentisiyle uyanırız. Hayallerimizle tebessüm eder, onlarla kendimizi mutlu hissederiz. Hatta bazen kendi kendimize onların malları mülkleri, paraları varsa benimde hayallerim var diyerek sıfır sermayenin üstüne eklediğimiz hayal sermayesi ile zenginleşiriz.

Siyasi suçtan yıllarca cezaevinde yatmış bir arkadaşım vardı. İçeride geçen uzun zamana nasıl katlandığını sorduğumda;  “Cezaevinde beni hayata bağlayan camıma uzanan bir yeşil yaprak ve o camın kenarına her gün defalarca konan bir serçe kuşudur. Onlara bakarak bir gün özgür olacağımın hayalini kurdum. Ağaç yaza daha güzel yapraklar vermek adına kışın yaprağını döküyordu. Ben de hazan mevsimindeyim çıktığımda insanlığa faydalı olabilmek adına. Serçe kuşu özgür olmasına rağmen her gün benim koyduğum bir ekmek parçasının peşindeydi. Ses çıkararak kanatlarıyla konması ve sonra ekmeğini alıp uçması benim dünyada dinlediğim en büyüleyici notaların sesiydi belki de. Yaşamın kıyısında bu notalarda hayat bulmuştum. Geleceğe dair onlarla hayal kurmuştum” diyordu.

Biz de en zor anlarımızda yani hayatın kıyısında seyre durduğumuzda dalgalara kapılıp denize düşenlerden değil hayallerini gerçekleştirenlerden olabilmenin çabasında olalım.

Sevgiyle kalın…