Çoğu insanın işine geldiğinde birini, gelmediğinde diğerini gösterdiği iki yüzü vardır. Ama siyasetçiler bu iki yüzün dışında ve ötesinde tıpkı meteorolojik olaylara benzerler. Onlar rüzgar, yağmur gibidir. Ne zaman esip ne zaman gürleyecekleri ne zaman yağacakları bilinmez. Hava durumları sunumlarının ‘meteorolojiden alınan hava “tahmin” raporlarına göre’ diye başlaması da olayın özelliği gereğidir. Çünkü verilerin bir kesinliği yoktur. Yağmur derken kar geliverir. Soğuk derken güneş açıverir.

“Dün dündür, bugün bugün” sözü yıllarca bu devletin başında olan devlet büyüğümüz Süleyman Demirel’ e ait değil mi? Rahmetli Osman Bölükbaşı ''Bizde siyaset umdurma ve korkutma üzerine yapılır. Dağıtacak nimetiniz, korkutacak gücünüz yoksa siyaset yapmayınız“ diyerek dürüstlükten nasibini almamış siyasetçileri veciz bir ifadeyle tarif etmemiş miydi?

Bir gün Kastamonu vekillerinden biriyle sohbet ediyorduk. Daha 1 aylık vekilken Kastamonu’ya bir bayram tatilini geçirmek üzere gelen vekilin söylediği bir şey hala kulağımdadır. Kendisi,  “Yahu bu vekillik ne güzel bir şeymiş. Gider gitmez üç aylık peşin verdiler. Ben bu yaşa kadar birine bir şey vermeden hiç bana bu kadar para vermedi” diyerek bir tür halk söylemi yaptı. Daha yeniydi. Bir gerçeği bütün saflığıyla dile getiriyordu. Aradan 3 sene geçip başka bir sohbette konu benzer bir yere geldiğinde vekil maaşının yetmediğinden dert yanınca üç yıl önceki söylemini hatırlattım. Bana verdiği cevap yukarıdaki satırlarda bahsettiğim veciz sözün anlattığına yakın bir ifadeydi. Vekil “O zaman daha neyin ne olduğunu bilmiyorduk. Şimdi vekil maaşıyla bu işin yapılamayacağını biliyorum” dedi. Bu da başka bir gerçeğin ifadesiydi.

Ankara’ya yolu düşenler içinde vekil odalarını görenler olmuştur. Bizdeki ilkokul müdürlerinin odalarının bile onlarınkinden çok daha rahat ve konforlu olduğunu söylemek yanlış olmaz. Yine de siyasetçi deyince aklımıza hemen vekiller geliverir. Halbuki yüz binlerce siyasetçi içinde sadece 550 kişidirler.

Yani siyasetçi denilince; milletvekilleri, belediye başkanları, belediye meclis üyeleri, il genel meclis üyeleri, İl başkanları ve yöneticileri, kadın kolları, gençlik kolları derken çok geniş bir kitleyi akla getirmek gerekiyor aslında. Hatta bazı işçi ve memur sendikalarını bile bunların arasında sayabiliriz. Çünkü birçok sendika da partilerin memur ve işçi kolları gibi görev yapıyor. Kendi düşüncesinde bir parti iktidara gelirse üyelerinin sayısını arttırıyor fakat mücadelesini zayıflatıyor. Bir kuruma genel müdür, bölge müdürü, okul müdürü vs. hep iktidara yakın olan o sendikaların üyelerinden yapılıyor. Bu da onları belirli bir zümreye haksız yere hak veren bir kurum haline getiriyor.

Hasılı, siyaset hangi platformda ne boyutta yapılırsa yapılsın etik değerlerini kaybetmediği ölçüde saygınlığını koruyacaktır.

Sevgiyle kalın…