Geçenlerde birilerine misafirliğe gittim. Ev sahibi oğlunun şu milli kumarlarımızdan birini oynadığını ve şu kadar lira para kazandığını övünerek anlatıyordu. Daha önce de birkaç defa bu oyundan para almış oğlu, işi biliyormuş. Aldığı parayla kardeşine şunu kendisine bunu almış. Kuruşu kuruşuna da hesabını verirmiş aldığı paranın.
Bir babanın oğlunda övdüğü meziyete bakın hele. Çalışmadan kazanılan para ve bu haram parayla aldığı hediyeler.  Dünyadaki bütün din ve mezheplere  görede alın teri dökmeden edinilen kazanç haramdır. Cennete çekilen set, cehenneme açılan kapıdır.
Hazret-i Ebû Bekr-i Sıddîk (r.a) hazretlerinin bir kölesi vardı. Ömrünün sonlarında her akşam iftar vaktinde yemek getirirdi. Her yemeği getirdiğinde nereden ve nasıl aldığını, kimden satın aldığını, onun san'atı ve mesleğinin ne olduğunu köleden sormayınca o yemekten bir lokma ağzına koymazdı. Bu köle bir gece yine yemek getirdi. Ebu Bekir (r.a) bu defa hiç sormadan elini uzatıp bir lokma yemekten aldı.
Köle dedi ki:
- Ey Efendi. Ne oldu ki bu akşam sormadan yemeğe el uzattınız.
Ebû Bekr-i Sıddîk (r.a) hazretlerinin mübarek gözleri dolarak;
- Yâ Gulâm. Açlık bana sıkıntı verdi, sabırsızlandım. Şimdi bana bu yemeği nereden getirdiğini söyle.
Köle dedi ki:
- Cahiliye döneminde, raks ve oyun oynardım. Bir gruba raks ettim. Onlara hoş geldi. Bana dediler ki şimdi verecek bir şeyimiz yoktur. Olduğunda biz sana iyilik ederiz. Ben bugün gördüm ki onların elleri doludur. Ben vaatlerini hatırlattım. Yiyeceği bana verdiler.
Ebû Bekr-i Sıddîk (r.a) bunu işittiğinde çok üzüldü. Ağladı. Yemeği önünden attı. Parmağını boğazına kadar sokarak içindekileri dışarı boşalttı. Kendine eziyet verdi. Mübarek yüzünün şeklinin değişikliğini görenler bir miktar su içmesini, böylece bu üzüntüden halâs olacağını söylediler. Sıcak su getirdiler.
Dediler ki:
- Yâ Sıddîk, bu kadar kendinize sıkıntı ve zahmet, bir lokmadan dolayı mıdır?
Buyurdu ki:
- Evet. Resûlullah (s.a.v) hazretlerinden işittim. Allahü Teala yediği haram olan kimselere Cenneti haram etmiştir.
Sonra başını yukarı kaldırıp,
- Yâ ilâhel âlemîn! Yediğim lokma için elimden geleni yaptım. O lokmadan damarlarımda bir şey kaldı ise beni affet. Bu zayıf kulun, cehennem azabına dayanamaz diye, dua etti.

Peygamber Efendimizin en yakınındaki insanlar bir lokmanın bile helal olmasına dikkat ederken bizlerin değirmenin boğazı gibi ne gelirse öğütmemiz Müslümanlıkla ne kadar bağdaşıyor acaba?
Sevgiyle kalın…