Yapan utanmazsa, ben neden korkayım?..

SİGARA hakkında çok yazı yazdım halbuki..

Yasağı desteklediğimi..

Sigara içilmesine müsaade eden mekanlarla, etmeyenle arasındaki haksız rekabeti..

Kimilerinin örnek insan olmaları gereğini..

Belli ki , hiç okumamışlar..

Hepsini anlarım..

Ama beni korkaklıkla suçlamak var ya!.

Şakasını bile kabul etmem..

Ben kendimi eleştirmekten korkmayan bir adamım.

Bunları yapan birisi, “başkasının eksiğini, yanlışını yazmaktan neden korksun ki?..”

Bir milletvekilimizin, Samsun’da kapalı mekanlarda sigara içerek, kötü örnek olduğunu..

Hatta mecliste, yasağı delen ilk milletvekili olduğunu..

Onlar görüp, benim duymamı sağlamışlar da, ben korkup, yazmamışım.

Hadi canım, sen de..

Peki, siz gördünüzse, neden ikaz etmediniz?.

“Sayın vekil, bu kanunun çıkması için el kaldıranlardan birisi.”

Neden, imam o…, cemaat s…” demediniz?.

Kendi demediğinizi başkasından, niye beklersiniz?..

Sonra kendi koyduğu yasağa uymayan biri, sıkılmıyorsa..

Ben neden, korkayım ki?..

Keşke ceketini bıraksaydı..

İSRAİL’de Büyükelçimize yapılan ayıp, son günlerin gündemini teşkil ediyor..

Hükümet, “İsrail özür dilemezse, büyükelçilerimizi geri çağıracağız” diyor.

Yaşananlar eski bir hikayeyi anımsattı bana..

Osmanlı devletinin başında bu dönemde Şah İsmail adında bir bela vardır.

Vezirler bu deli adama elçi göndermek için toplanmışlardı.gönderilecek elçi cesur,ölümden korkmayan,devletin şanına yakışacak bir kişi olmalıydı.Sarayda, Enderun’da, divanda böyle bir kişi yoktur.Vezirlerden biri Muhsin Çelebi’nin adını ortaya atar.Bunun üzerine sadrazam Muhsin Çelebinin çağrılmasını ister

Muhsin Çelebi: Cesur, doğruluktan ayrılmayan, ölümden korkmayan, akıllı bilgili, Allah’tan başka kimseye boyun eğmeyen, hali vakti yerinde, garibi, zayıfı gözeten bir baba yiğittir. Muhsin Çelebi sadrazamın emri üzerine huzura gelir. Sadrazam ondan el etek öpmesini beklerken o eğilmez.Sadrazam onun bu hareketine kızmasına karşın ona elçilik teklifinde bulunur.Muhsin Çelebi bu görevi devleti için kabul eder.

Elbette ki bu büyük devletin elçisi; atları, hademeleri ve giysileriyle ihtişamlı olmalıydı.Muhsin Çelebi bu giderleri, sadrazamın ısrarına karşın, kendisinin karşılayacağını söyler. Çünkü o fedakarlığın karşılıksız olacağına inanıyordu. Giderler için bütün varlığını rehin vererek tüccarlardan on bin altın alır.Bu parayla ihtiyaçları karşılar. Bir de Sırmakeş Toroğlu’ndaki: Kumaşı Hint’ten incileri Venedik’ten gelme Şah İsmail’in hayatında göremeyeceği pembe incili kaftanı sekiz bin altına alır. Bu kaftanı padişaha hediye etmek için herkes sıraya girmektedir. Muhsin Çelebi hazırlıklarını tamamlar.

 Karısını iki çocuğunu akrabalarına bırakarak yola koyulur. Muhsin Çelebi, Tebriz’e vardığında halk ve şah onu şaşkınlıkla karşılar. O her zamanki gibi başı dik göğsü ilerde Şah İsmail’in huzuruna varır. Padişahın mektubunu öperek Şaha uzatır. Ayağı öpülmeyen Şah sapsarı kesilir. Muhsin Çelebi sağına soluna bakar ve oturacak bir şeyin olmadığını görür.

 Bunun ayakta beklemeye mecbur bırakmak için yapılmış bir davranış düşünerek o göz kamaştıran kaftanını tahtın önüne serer ve üzerine oturur. Şah, vezirleri komutanları aptallaşmıştır. Muhsin Çelebi gür sesiyle Padişahının hiçbir ecnebi padişah karşısında eğilmeyeceğini ve dünyada Türk Padişahı kadar asil bir padişahın olmadığını söyleyerek huzurdan izin istemeden ayrılır

 Kapıdan çıkarken Şah’ın askeri kaftanı arkasından getirir. Muhsin Çelebi sesini yükselterek ‘bir Türk asla yere serdiği şeyi sırtına koymaz.’diyerek oradan ayrılır.

Keşke bizim büyükelçimiz de, aynı şeyi yapmayı akıl edebilseydi..

Günün sözü..

Her şey olabilirsiniz ama örnek insan olmak; İşte o, zor biraz..N.S

Fıkra köşesi..

Üzüm suyu

Abdülmecit, bağın ortasındaki villasında oturan Bektaşiyi  ziyarete gitmiş.

-         Erenler maşallah  bağın çok büyük. Üzümünü ne yaparsın?.

-         -Müritlerle ve canlarla yeriz sultanım.

-         Buradaki üzüm yemekle bitmez.

-         Yemediğimizi sıkar,fıçılara basar suyunu içeriz.

-         Sıkılan üzüm şarap olmaz mı?

-         Vallaha sultanım, biz sıkar fıçılara basarız. Allah ne isterse, o olur. Üst tarafına karışmak adimize mi?.