CUMARTESİ günü Halk Gazetesi yazarı Gültekin Kullukçu ile birlikte ziyaretime gelen Yakakent Belediye Başkanı Burhan BAYRAKDAR’ı dinledim biraz..

Haklı olarak ilçeleri hakkında yazılar yazmadığıma dair sitem ettiler..

Doğrudur bugüne kadar yazmadım.

Ama her zaman söylediğim ve inandığım bir söylem var;

“ Baş ağrısı çekmeyen, o ağrının ne olduğunu bilemez.”

Ben de Yakakent’te yaşananları yakinen bilen ve yaşayan biri olmadığım için kulaktan dolma şeyleri yazmanın bir yarar getireceğine inanmıyorum.

Bu ziyarette paylaştığımız konu ise gerçekten irdelemeye ve kamuoyu ile paylaşmaya değer..

Düşünün; “Bizim çocukluğumuzun ve gençliğimizin şirin turizm ilçesi; Yakakent.”

Her yaz gelişinde sınıf arkadaşlarımız ile günü birlik ziyaret ettiğimiz şirin ilçe.

Piknik yaptığımız ve denize girdiğimiz, Mal Gölü..

Benim yaş gurubumda olan hangi insana sorsanız yazın bu özellikleri ile hatırlayacaktır Yakakent’i.

Sonradan yapılan balıkçı barınağındaki lokantaları ve ilçedeki gelişmeleri katmıyorum tabi.

Yine de bugün “tarifler misin?” deseler:

“Yeşil ile mavinin birleştiği ve tabiatın torpil geçtiği yer” olarak tanımlarım..

Aslında ben öyle biliyor ve hatırlıyordum.

Meğerse köprülerin altından çok sular geçmiş..

“Turizm, deniz, yeşil ve mavi” kitapların  sayfalarında birer anı olarak sararmaya bırakılmış..

O canım deniz..

O güzel denizden organik balıkçılıkla geçinen balıkçılar.

Denizin en tabi ürünleri.

Menfaat havuzlarına kurban olarak adanmışlar..

O canım kıyılar artık “Balık Havuzlarının” kirlettiği yosun havuzlarına dönmeye başlamış.

Çevre kirliliği, “ÇED” raporlarının himayesinde günlük yaşamın bir parçası oluvermiş..

Kıyıdan 3 km, uzaklıkta ve 1000 tonun altında üretim, bu rapor ile yasal hale gelmiş.

Kantarın kefesi hafif çekmeye başlamış anlayacağınız..

Elbette insanlar, teknolojinin nimetlerinden faydalansınlar.

Üretip, kazanıp evlerinin nafakasını çıkarsınlar, AMA;

“Önce YAKAKENT ne olacak? Ona karar versinler.

Turizm İlçesi mi, Balık havuzlarının çöplüğü mü?..

Bu sözlerime bir kulak versin hele BÜROKRATLAR ve SİYASİLER!..

* * *

Sahaya inmiş amma….

GEÇEN hafta yer darlığım nedeniyle değinememiştim..

Haber güzeldi oysa;

“ Demirtaş sahaya indi” diyordu..

Belediyesini ve personelini yeni, yeni tanımaya başlamış besbelli.

Ki, seçimden neredeyse 9 ay sonra personele epey tırpan atmış.

Elbette yapacak.

Çalışanı, çalışmayanı tanıyıp, ayırt ettikten sonra verim alabileceği isimlerle yola devam etmesi kadar doğal bir şey yok..

“Ee, o zaman bu konunun seni ilgilendiren kısmı ne?” diye soracaksınız değil mi?..

Var tabi elbette..

Mesela Tanju Tombuloğlu..

İnşaat Mühendisi.

Bir teknik eleman..

Getirildiği görev; “mali işlerden, yazı işlerinden vs, sorumlu başkan yardımcısı”

Şimdi ben kendi kendime düşündüm o zaman.

Tombuloğlu neden teknik işlerden sorumlu başkan yardımcısı değil?..

Ya da bu konuda başkanı bilgilendirecek bir danışman?..

Ama ihtiyarlık işte..

Unutuyorum bazen, bazı şeyleri.

Sayın Demirtaş’ın bu konuda çok ehil, bilgili ve tahsilli bir danışmanı vardı, değil mi?..

Sahaya inmek onun için her şeyi çözmüyor..

Eş, dost muhabbetine oyuncu seçerseniz, küme düşmeye en büyük namzetsiniz.

Bakın, deneyimli bir spor adamı olarak söylüyorum.

Kulak ardı etmeyin..

* * *

Günün sözü..

GÜÇ, akarsı gibidir. Uzun zaman aynı yerde tutamazsınız..N.S

* * *

Fıkra köşesi.

İşi bilmeyince..

TEMEL ölmüş. Öteki dünyada görevliler listeye bakmış ve Temel'e:

"Ya, senin adın listede yok sen bugün ölmeyecektin yanlışlıkla ölmüşsün. Seni tekrar dünyaya göndereceğiz. Ama kurallara göre insan olarak gönderilemezsin. Ancak istediğin bir hayvan olarak dünyaya gönderileceksin. Ne olmak istersin?"

Temel biraz düşündükten sonra:

"Yunus balığı olayım", demiş.

Ve anında yunus balığı olarak dünyaya ışınlanmış. Aradan 3 dakika geçmeden Temel tekrar öteki dünyaya dönmüş. Görevli sormuş: -

"Ne oldu ya? Biz seni şimdi gönderdik niye geldin?"

 Temel masum bir şekilde cevaplamış: -

"Yüzme bilmiyordum, boğuldum!"