Programda çeşitli oyunlar var.

Farklı zamanlardan değişik mekanlardan.

Gösterime çıkıyorlar…

Farklı düşüncelerden,

Farklı etnik kökenlerden,

Farklı dilden seyirciler var.

Salon kapalı gişe…

Seyirci;

İzliyor,

Gülüyor, şaşırıyor,

Onaylıyor, alkışlıyor,

Karşı çıkıyor, yuhalıyor…

Bütün bu tepkiler oyunculara.

Ya sahnenin gerisindekiler…

Onlara ulaştığı söylenemez alkışların, yuhalamaların.

Senarist yok, yapımcı, yönetmen yok.

Işıkçı yok, kostümcü, makyöz yok.

Sadece oyuncular…

Seyircinin tepkisi kendisine gösterilenlere sadece.

Ya saklananlar…

2010 yılının eşiğindeki Türkiye’de hazırlık var.

Darbeye hazırlık,

Memleketi satmaya hazırlık,

Milleti bölmeye hazırlık…

Terörist başı darbeye zemin için talimat veriyor,

İmralı’daki sırça köşkünden…

Kargaşa çıksın, polis taşlansın, insanlar ölsün,

Memleket kan gölüne dönsün…

Belediyelerin başkanları devlete sövsün…

Dışarıdaki güçler, içeride işbirlikçiler memleketi bölsün…

Devletin kurumları birbiriyle kavgalı,

Biri diğerinin işine, işleyişine müdahil.

Devlet şeffaflaşıyor sırrına varıncaya kadar,

İliği-kemiği ayrılıp işlevsiz kılınmak isteniyor…

Kanlı 1 Mayıs olayları…

Çorum olayları…

Maraş olayları…

Sivas olayları…

Şırnak, Dağlıca, Tokat…

Her olay bir senaryo…

Bu ülkenin insanları arasında;

Türk-Kürt,

Alevi-Sünni,

Laik-Antilaik,

İslamcı-Atatürkçü,

Demokrat-Antidemokrat,

Suni ayrışmalar…

Başbakan “Milletimiz oynanan oyunları görüyor!” diyor.

Muhalefet “Ülke üzerinde oyunlar oynanıyor!” diyor.

Cumhurbaşkanı “Biz çözemezsek biri gelir çözer!” diyor.

Vizyonda yine farklı, kanlı oyunlar var bunu anladık.

Anlayamadıklarımız;

Senaristler kim?

Yapımcılar kim?

Yönetmen kim?

O biri kim?

Bu kez bu soruların cevabını alamadan kapanmasın perde…

Sevgiyle kalın…