CUMA günü Kurupelit hattı temsilcileri ziyaret etmişlerdi.
Ben Cumartesi onlarla ilgili düşüncelerimi yazdım.
Herkes aslında bunun bir oyun olmadığının farkında.
Samsun’da ulaşım, UKOME kararları doğrultusunda olacak bu belli.
Konuştuğum tüm esnaf temsilcileri aslında bunu biliyor.
Sadece boş vaatlerin peşinde umut besleme alışkanlıklarımızı devam ettirip, onlardan medet ummaya çalışıyoruz.
Son alınan ‘Yürütmeyi Durdurma Kararı’ davanın temelini sonlandıran bir karar değil.
Gördüğümüz odur ki, İdare Mahkemeleri, toplum tepkisine yönelik davalarda, dava sonuçlanıncaya kadar toplum ateşini söndüren ara kararlar veriyor.
Dolayısıyla onları nihai kararlar gibi algılamamalıyız.

Bu Samsun’unda meselesi değil aslında.
Ülke olarak bir yola girmişiz.
Uluslar arası hukuk ve işleyişlere imzamızı atmışız.
Her şeyimizle tüm geçişlere hazır olmadığımızı ben de biliyorum ama artık bir yerlerden başlamak mecburiyetindeyiz.
Bir üçüncü dünya ülkesi olarak, ya da şarkvari toplum alışkanlıklarıyla yaşamak ısrarımızı artık terk etmeliyiz.
Medeni ve gelişmiş ülkelere ekonomik, sosyal toplum uygulamaları ve yaşam tarzları açısından beki bir 50 yıl yetişemeyiz.
Yine de bu kendi içimizde değişime gidebileceğimiz konulardan işe başlamak ve değiştirmek çabasından bizi alıkoymamalı.

Samsun ulaşımda olamaz denilen yerlere gelmeye başladı.
Raylı Sistem artık hayatımızın bir parçası.
Diğer ulaşım modelleri de ona entegre olmak zorunda.
Üstelik sisteme herkes karşı çıkmadığını söylerken.

Bunu hepimiz biliyoruz.
Birilerinin bu yolun kapanacağı yanıltmacalarına kendimizi kaptırmaktan geri kalmak istemiyoruz.

Samsun’da bazı siyasilerin, seçim zamanı açık, açık öne çıkmayı beklemek yerine, gündemdeki ve görevdeki siyasetçilerin altını oymak suretiyle, ellerini güçlendirmeye çalışmaları bir acz belirtisi sadece.

Eski alışkanlıklarından vazgeçmek istemeyenlerde bile, bile lades olmaktan alıkoyamıyorlar kendilerini.

Bugüne kadar toplu ulaşım meselesinin taraflarını bizzat dinlemeyi ve toplum önünde onların düşüncelerine aracılık etmeyi yeğledim.

Onların bu konudaki talepleri, çözüme ulaşma yolunda devam ettikçe benim bu tavrım da sürecek.

Ama bu arada sıra artık, bu işe takoz koyanlara, esnafı yanıltanlara gelecek.
Büyük ihtimalle onlar bana konuşmak istemeyip, yaptıklarını da inkar edeceklerdir.
Çok önemli değil.

Aslına bakarsanız, ulaştırma konusunda somut adımları atmanın zamanı geldi de, geçiyor bile.
Özellikle şoför esnafı kardeşlerim, menfaatlerinin en az zarar göreceği anlaşmaları bir an önce yapıp, mağdur olmamaları gerekiyor.
Onlara, kendilerinden daha çok yardımcı olacak kimse yok.
Baş ağrısı çekmeyen, onun ne olduğunu bilemez zira!..
O nedenle ayak oyunlarını terk edip, alet olmadan konunun esasını bir an önce görüşmeye açmakta yarar var..

HAYRET EDİYORUM..

YÜKSELMENİN, kendi işinde ya da sektöründe yücelmenin tek şartı kendini geliştirmekten geçiyor.
Başkalarının tökezlenmesini beklemek, tembelliğe davetiye çıkartmaktır.
İnsanı pısırıklaştırır da..

Büyük olabilmek ve öyle kalabilmek için, büyük insan ve kurum gibi hareket etmeyi ilke edinmelisiniz.

Başkalarının elini zayıflatmak, ya da emeğini köreltmek değildir büyüklük.
Bu olsa, olsa emek hırsızlığı, özgüven eksikliğinin teyididir.

Niyeyse bu memlekette, başkalarını zaafa uğratmak düşüncesini adet haline getirenler var.
İnanır mısınız, ben onlara hiç kızmıyorum.
Oldukları yerden şüphe ile hareket eden sinsi düşüncelere sadece hayret ediyorum..

Böyleleri büyüklüğü değil, zavallılığı hak ediyor sadece..

 
Günün Sözü:

SİNSİ düşünce ve eylemler sahibinin zavallılığının teyididir..N.S