DÜN yazdım ya..

Hani ’Dilenci Cenneti Samsun’ da huzur kalmadı’ diye..

Aslında biraz haksızlık etmişim hani.

Çünkü zabıtalar dilencileri toplamışlar.

Belki de benim gördüklerin onların erişemedikleri.

Ama burası Samsun.

Büyükşehir..

Günden güne değişen.

Değişime ayak uydurmaya çalışan şehir.

İnanlarıyla.

Sokakları, caddeleri, kaldırımlarıyla.

Modern kent görünümüne doğru çaba sarf eden kentimiz.

Bir kentin amacı gelişmek olunca, bazı görüntüler rahatsızlık veriyor.

Dilenciler de bu nahoş görüntünün bir parçası.

Sadece bu kadar mı?..

Başka şeyler de var elbet

Mesela, ‘kaldırım işgalleri!’

Kentin her yerinde var..

Herkes biliyor.

Herkes rahatsız oluyor.

Yetkililer, ‘Engelleyeceğiz’ diyor.

Ama bir türlü önüne geçilemiyor.

Her yerde ama her yerde kötü, modern bir kent anlayışına yakışmayan görüntüler karşımıza çıkabiliyor.

Özellikle İlkadım Bölgesi’nde.

Başkan Necattin Demirtaş’ın kaldırım işgalleri konusunda son derece istekli oluşuna ilk destek verenlerdenim.

Ama bu işgaller, gariban simitçilerle.

Saathane, Bağdat Caddesi, Demirciler Yokuşu esnafı ile sınırlı kalmamalı.

Gerçi oralarda da, başarılı olamadılar.

Esnafta; seyyar da bildiğini okumaya devam ediyor.

Bu konuda başkanların kararlı olduklarından şüphe etmek istemiyorum.

O halde görev icraya düşüyor.

Yani zabıtalara.

Aslında burada bir hata var.

Daha doğrusu zabıta profilinde.

Zira ahbap- çavuş ilişkilerine girmeyecek personel gerekli.

Elbisesinin hakkını verecek.

Sadece garibina.

Sesi çıkamayana değil..

Mecidiye ve civarında dönen dolaplardan yıllardır herkesin haberi var.

Ve yine yıllardır oralarda görev yapmaktan imtina edenlerin, garibanlara nasıl horozlandıklarından da!..

Şimdi bana kızabilirler.

‘Haklıdırlar’, diyemem.

Diyebilmem için formanın hakkını verecekler.

‘Yaparız!’ diyorlarsa.

Hodri meydan!.

Hadi onlara bir adres vereyim.

Gitsinler kaldırımda nizamı sağlasınlar.

Dün Hayati Kaynar ile 56’larda yürüyoruz.

Orkide Eczanesi ile başlayan.

Birtat, Sarı Zeybek Kafe, Parfe ve Bolulu Hasan Usta’nın yer aldığı bir kaldırım var.

Aynı kaldırımda bir de süper market.

Binası yetmemiş, kaldırımda işgalde.

Tam kaldırımın kenarında ayrıca bir karpuz tezgahı.

Hadi gidin, kaldırın.

Kaldırırsanız kıtlayıp, teşekkür edeceğim.

Yoksa;

‘Kesmece karpuz’ diye bağırmak, hak olacak..

ADNAN MENDERES NASIL KURTULUR?..

BENİM sevgili dostum, Atakum Belediye Başkanı Metin Burma’nın demecini okudum bugün:

‘Adnan Menderesi kurtaracağız’ diyor.

Ve kendi reçetesini açıklıyor.

‘Öncelikle eğlence mekanlarını, yapay adaya taşıma düşüncemiz var’, diyor.

Bulvar’da yapısal olarak bir park sorunu olduğunu kabul ediyor.

‘Çözümsüzlük var’ diyor.

‘Eğlence mekanlarını kaldırdıktan sonra orası sadece yeme, içme yeri olacak’ eklemsini yapıyor..

Halkın eğlence mekanlarının adaya taşınmasına onay verdiğini de belirtiyor, sevgili dostum..

Eğlence mekanlarını adaya taşıyacak.

Ada dediği yer, deniz içinde oluşturulacak 30 dönümlük bir dolgu..

Böyle bir dolguyu deniz içinde oluşturmak öyle göründüğü gibi basit bir olay değil.

Sadece gerekli izinleri almak yıllar sürer.

‘Bir ilçe belediyesine böyle bir izin verilir mi?’, o da ayrı bir soru ..

Adnan Menderes planlanırken keyfe keder planlandığı söylemine sonuna kadar katılıyorum, Burma’nın.

Otopark bir sorun..

Doğru.

İtiraz edemem ama park ihtiyacını körükleyecek yeni ticarethaneler açıldıkça, bu sorunun üstesinden gelmek zor..

Eğlence mekanlarına çare bulunsa da, geride kalacak olan yeme içme mekanları da aynı sorunu körükleyecektir.

Dolayısıyla öncelikle Atakum’un tarifine uymak gerekir.

Turizm ve Sayfiye Bölgesi kabulüne.

Turizm, sadece yeme içme yeri ifade etmemeli.

Gelenlere huzur ve sükunet de vaat etmeli.

İnsanların ve araçların disipline edilemediği, konvoy güzergahı olmaktan çıkartılamadığı sürece Adnan Menderesi kurtaramazsınız.

Huzursuz olan halk kaçar.

Böylelikle de, bulvarı halktan kurtarmış olursunuz.

O nedenle;

Sevgili Burma’nın düşüncesi de, işi de zor!

Günün Sözü:

Adaletli ve eşit davranmadığınız sürece inanılır ve güvenilir olmaktan uzak olursunuz..N.S