HAYAT içerisindeki uçurumlar, gerekli köprüleri kuramadığınız takdirde sürekli büyür.

Bu, başlangıçta seçimlerini mantıklarına göre değil de, duygularına göre yapan kadın ve erkek için kaçınılmaz sondur.

İşte bizim hikayemizde de olan budur.

Anti sosyal bir erkek.Hayat dolu bir kadın..

Ve zaten yanlış olan bir evliliğin önlenemez çöküşü.

Geçen hafta sizler için yazmaya başladığım hikayede de, yaşanan buydu.

Elbette çöken evliliklerde yüreklerde açılan büyük boşluklar vardır..

Bunu önce fark edemez insan.

Sonra bir gün tesadüfen hayatına giren birinin o güne kadar tatmadığı duyguların vericisi olduğunu görür.

İşte hayatın o güne dek doldurulamamış boşlukları da, o zaman ortaya çıkar.

Hikayemizdeki kadın da böyle biriyle tanışır..

Tanıştığı günde, yaptığı evliliğin aslında kendi hayat beklentilerine uymadığını fark eder..

Hayat yeniden başlamış ve anlam kazanmıştır onun için.

Artık onu ondan daha çok düşünen.

Aklından geçenleri okuyabilen.

Hayatı daha iyi tanıyan ve deneyimli bir erkek vardır artık karşısında..

Karşılarındaki tek engel ise kadının artık hiçbir anlam ifade etmeyen ve neredeyse sonuna geldiğini bildiği evliliğidir..

Gelişmiş toplumlarda bu tip evlilikleri bitirmek kolaydır.,Ama kendini aşamamış ve sosyallikle, muhafazakarlık arasında sıkışmış bir toplumda;

Özellikle kadının duyguları daima geri plandadır.

Çünkü öncelikle her evde mevcut bir aile konseyi vardır.

Anne, baba, abla, hala e diğerleri.

Sonra komşular.

Sonra da ait olduğunuz ve neredeyse aldığınız nefese dahi yön verebilmeye şartlanmış bir çevre.

İşte kadın tam mutluğu buldum derken böyle bir ikilemi yaşamaya başlamıştır.

Bir tarafta ne kadar uyumsuz ve ona uymasa da, herkesçe kocası ve atası kabul edilen bir erkek.

Diğer tarafta ise ona hayatı yeniden ve arzu ettiği şekilde yaşatan yasak aşk..

O nedenle de zorlanmaktadır..

Yüreği onu sürekli sevginin kollarına sürüklerken..

Ait olduğu çevre, yaşadıklarının ahlaksızca bir ilişki olduğunu ve onu hayat içinde bir fahişe rolüne soyundurduğunu hissettirmektedir.

Çünkü öncelikle yaşananlar, saklanabilecek şeyler değildir..

Kadın her akşam kağıt üzerinde kocası olan erkeğin de yaşadığı eve dönmekte.

Ama ruhunu, yüreğini ve vücudunu sırılsıklam aşık olduğu aşkına bırakmaktadır.

Böylesine ufak ve tutucu bir yerleşkede böylesine büyük bir aşkı saklamak elbette mümkün olamazdı.

Kadının sırdaşı yakınları vardı.

Ama onlarda olacakların önüne geçemezlerdi.

Sonunda olan oldu.

Çalıştığı işyeri kadının bu beraberliğini öğrenince onu kapının önüne koydu.

Yetenekli ve aranılan bir eleman olarak iş bulması zor olmadı.

Ama her seferinde bu senaryolar tekrarlandı.

En medeni ve en gelişmiş beyinler dahi zaman geldi böylesi bir aşkı anlayamadı.

Ya da, anlamazdan geldi.

Zaman her geçen gün her iki aşık bedene uyguladığı baskıyı gittikçe arttırmaya başlamıştı.

Beraber olmadan yapamıyorlar ama birbirlerinden ayrıldıklarında başka yataklarda uyumak zorunda olduklarının bilinciyle büyük acılar yaşıyorlardı.

Hem kadın, hem erkek için zordu yaşananlar.

Gerçekten zor..

Kadın artık hiçbir şey hissetmediği bir erkekle aynı yatağa girmenin tiksintisini yaşıyor.

Erkek ise, sevdiği kadının bir başka erkek ile aynı yatakta uyuduğu gerçeğiyle hayata kahrediyordu.

Çekilecek, katlanacak bir durum değildi yaşadıkları.

Her ikisi de bunu hak etmediklerini düşünüyorlardı.

Yaşadıklarının aksine beraber ve mutlu bir yaşamı onlara sunacak bir beraberliğin özlemiyle..

DEVAM EDECEK…..

+      +       +

FIKRA KÖŞESİ..

YAĞMUR..

DELİKANLI, nişanlısını ziyarete gitti.

Birden bardaktan boşanırcasına yağmur başladı. Kızın annesi damat adayına:

- Bu yağmurda evinize gidemezsiniz, dedi. Kızım size yiyecek bir şeyler hazırlasın. Ben de bir yatak yapayım.

Daha sonra kız yemek, annesi ise yatak yapmak üzere ayrıldılar. Az sonra geri döndüklerinde delikanlıyı sırılsıklam bir halde bulurlar:

Delikanlı:

- Şey, diye söze başladı. Eve gidip pijamalarımı aldım da..

Günün Sözü..

AŞKIN çaldığı kapıyı açmak için çilingire ihtiyaç yoktur..N.S