ATATÜRK BULVARI üzerinde inşaatı sürmekte olan bir alışveriş merkezi inşaatında işçiler birbirleriyle kavga etmiş.

Basın bunu bir Türk - Kürt işçi anlaşmazlığı olarak servis etmiş.

Öncelikle inşaat piyasasını bilenler, bu sektörde ülkenin her tarafında kürt kökenli vatandaşlarımızın çalıştığını bilirler.

Hem bazı dallarda ihtisaslaşmışlardır.

Hem de ucuz işgücü piyasası yaratmışlardır.

Müteaahit firmalar tarafından da bunun için tercih edilirler.

Seçici değildirler.

Yer ve mekan konusunda zorluk çıkartmazlar.

İşlerini gece, gündüz yaptıklarını görürsünüz.

Bir örnek vereyim iterseniz;

Kent içindeki fiber optik kabloların çekilmesi işinde onlar vardı.

Bir çoğumuz evlerimize çekildiğinde gece sabahlara kadar işlerini yapıp, bitirdiler.

Şimdi, bahis konusu alışveriş merkezi inşaatını biliyorum.

Yapımcı firmayı da.

Birkaç aydır buradalar ve çalışıyorlar.

Bugüne kadar tık çıkmadı orada.

Yine aynı işçiler çalışıyorlardı.

Aynı masalarda yemek yediler.

Aynı yatakhaneyi paylaştılar.

Bugün bir anlaşmazlık olmuş.

Nerede olmuyor ki?.

Geçen gün basından bir arkadaşım, sabah evden çıkarken sebepsiz eşine bağırıp, çağırdığını söylemişti..

Yani biz evimizde çekişiyoruz.

Yolda araç sürerken bazen didişiyoruz.

Arkadaşlarımıza, dostlarımıza hiç neden yokken asabileşiyoruz.

Ama sabahtan akşama kadar yakıcı güneşin altında çalışan işçilerin biraz ayranı kabardı diye;

Olayı Türk- Kürt kavgasına döküyoruz.

Yapmayın beyler!.

Biraz itidal lütfen.

Bizim böyle düşünmemizi bekleyenlerin ekmeğine yağ sürmeyin.

Geri dönülmez yollara adım atmayın..

+   +    +

HAVACILIK DEDİM DE..

DÜN kısa bir pasaj yazmıştım, havacılık için..

Uçakların çürüdüğü haberini görünce beni havacılığa itip, pilot brövesi almamı sağlayan Ata Kıral ağabeyimi hatırlamıştım.

Rahmetli bu kente havacılığı getiren isimdir.

Çok uğraştı, sonra uğraşamadı.

İşte Samsun’da havacılığın geldiği durum!..

Uçaklar çürüyor!.

Ben böyle yazınca bu konuda dertli bir dost, bir not göndermiş bana.

Bazı bölümlerini, özellikle isimleri çıkarttım.

Bir polemik yaratmasın diye..

İşte o not:

‘Sayın Nusret Sağlam..

Bende 1988 yılında Samsun’da pilot lisansı alanlardan biriyim.

Bu haberinizi okuyunca az bile yazdığınızı düşünüyorum.

Olayın içinde yaşayan biri olarak size bir kaç bilgi vermek istiyorum:

Samsun Havacılık Kulübünde, Ata abinin zamanında yonetim kurulundaydım. Ayrıca da makina muhendisi olduğum için çaklar hakkında da teknik bilgilere sahip olduğum için uçuş amirliği yapıyordum.

Fakat özellikle bir şahsın ve  birkaç kişinin yapmış olduğu hizip ve etik olmayan hareketlerle pilot olmayanları bir gecede,

örneğin: lokantacısından,motor tamircisine kadar akrabalarını sokarak kulübü ele geçirdiler.

Kulübün o zaman iki tane piper L18,L21 uçağı vardı.

 Ayrıca, bir depo yedek parça ve hibe edilmiş bir tanker benzini vardı.

Fakat o şahıs ve ekibi bu hazır malzeme ve uçakları çarçur edip kendi çevresi dışındakilere uçakları kullandırmadılar.

Uçakları çarparak, vurarak hurda haline getirdiler.

 Şimdi o şahıs diyor ki; Devlet bize dort yüz bin lira ceza verdi diyor.

 Bu ceza Allah’ın cezasıdır.

Size çok şeyler daha anlatabilirim ama fazla uzatmak istemiyorum.

20 yıldır Samsun havacılığı yerlerde sürünüyor.

 lütfen havacılık konusuna el atın, kamuoyu oluşturun.

Çünkü, THK’ nın Samsunla ilgili önemli projeleri var.

Size çalışmalarınızda başarılar dilerim’

Not böyle..

Samsun’daki havacılık konusunda sıkıntılar olduğunu biliyorum.

Bu yazıyı da, değerli okurumun ilgilendiğimi bilmesi için yayınladım.

Prof.Dr.Ferşat Kolbakır ile zaman zaman görüşüyorum.

Kendisinin bu konuda ve Havvacılığın yeniden canlanması için çabaları olduğunu biliyorum.

O çabalar somutlaştığında, kamuoyu ile paylaşacağım.

Bu kentte havacılığın tekrar geçmişteki aktivitesini yakalaması, benimde en büyük arzum.

Ama ben bunu bir kan davası haline getirmek taraftarı değilim.

Geçmişin hatalarında bir payım yok.

Ama geleceğin sevabında, olmak isterim doğrusu.

Günü Sözü:

Bazen bir söz toplumu geri dönülmeyecek kadar ayrıştırabilir.N.S