KADIN hayatına girecek ve onu değiştirecek olaylardan bihaber yaşamanı sürdürmektedir.

Mütevazi bir yaşamı ve kendisini oyalayacak bir işi vardır..

Her sabah itina ile taradığı saçı ve yaptığı makyajı ile evden çıkmakta.

Yürüme mesafesindeki işyerine tam vaktinde ulaşmaktadır.

Ailesinin en küçük ferdi olarak doğmuş ve hep el üstünde tutulmuştur.

Her istediğini elde eden bir çocuk olarak, negatif bir tavır ile karşılaşmayı hiç hazmedemezdi.

Süreç zaman içerisinde onu küstah bir insan haline getirmişti ama bu durumdan o sorumlu tutulamazdı.

Ona her istediğini bir şekilde veren ve olamaz isteklerine karşı çıkmayan ebeveynleri de onunla aynı derecede sorumluydu bu tavrından.

Tahsil hayatı çok uzun sürmedi.

Liseden mezun olmuş ama bu arada yaşıtlarından çok daha gösterişli fiziği nedeniyle kız irisi görünümüyle yaşından çok daha olgun bir görünüme sahip olmuştu.

Bu haliyle çevresinin dikkatini çekmemesi mümkün değildi.

Zaten bir Eczacı kalfası gençte onun bu alımlı ve güçlü fiziğine hayran olmuş, hatta ona tutulmuştu.

Ama güzeldi kız.

Çok güzeldi.

Talibine uymayacak kadar da, zarif ve asaletliydi.

Zaten bunun farkında olan kız da, el bebek gül bebek yetişmenin verdiği şımarıklıkla herkesi beğenmekten çok uzaktı.

Bu arada tahsili sona erdikten sonra birkaç işe girip, çıkmış ama kendisini çok farklı yerlerde görmesinin verdiği küstahlıkla her işten kısa zamanda ayrılmıştı.

Şimdi yine ailesinin ona bulduğu bir tuhafiye işinde çalışıyor ama bu işinde ne kadar süreceğini o da bilmiyordu!..

Bu arada eczacı kalfası genç, kısa zamanda aşık olduğu bu periyle evlenebilmek için yanıp, tutuşuyor ve ailesini sürekli göndererek isteğinin kabul görmesini sağlamaya çalışıyordu.

Ne oldu, ne düşündü bilinmez ama kız birden, ‘Evet’ dedi.

Belki de acımıştı çocuğa.

Ya da, bir müddet evlilik oyunu oynarım diye düşünmüştü.

Ama kızını iyi tanıyan babası, çocuğun kızına az geleceğini bildiği için kızını vazgeçirmeye çalışıyordu.

Olmadı ama yapamadı !..

Kız, bile bile mutsuz bir evliliğe adım attı.

Bir de çocukları olmuştu ama o bile bu evliliği kurtarmaya yetmemişti.

Evlilikte geçen her gün kadın ile adam arasındaki yaşamsal uçurumun her gün biraz daha büyümesini engelleyememişti..

Sadece kağıt üzerinde evliydiler artık.

Zaman,zaman birbirlerinin vücudunu hayvansal zevkleri için kullanıyorlar ama seks ile dolu dakikalar beraberinde sevgi katsayısını yükseltmeye yetmiyordu..

Bir şeyler kopuyordu artık.

Ya da çoktan kopmuştu..

Çünkü adam, kadına göre biri değildi.

Onu anlayamaz.

Ne istediğini bilemez.

Ona hak ettiği bir yaşamı asla veremezdi.

Adam, kadının sadece merak ettiği evlilik ve bekaret kavramlarının ne anlama geldiğini anlamasına yetmişti.

Ama onun ruh ikizi değildi.

Konuşmayı, sosyal insan olmayı beceremeyen ve asla beceremeyecek olan bir odundu sadece.

Yontulmamış bir odun.

Eğlenmez.

İnsanlarla bir arada olmayı beceremez.

Evliliği,

‘Akşam olunca bilgisayarın başına geçmek,

Karısı istediğinde, kısa sürecek şehvet dakikalarını ona verecek bir obje olarak yaşamak kabul etmişti sadece.

Yani, evlilik yoktu aslında.

Sadece bir oyun, bir alışkanlıktı tekrarlanan.

Her gün sayısı artan tartışmalar.

Yüksek sesle yapılan kavgalar..

Ara sıra kırılan bardak, tabak ve çanaklar.

İşte evliliklerinin tarifi buydu..

Erkek zavallıydı.

Ve zavallı kalmak mecburiyetindeydi.

Bir daha dünyaya gelse böyle bir kadınla aynı yatağa girebileceğini hayal bile edemezdi.

Onun için karısının tüm hakaretlerine ve onu küçülten davranışlarına her yer ve mekanda katlanmak mecburiyetindeydi..

Böyle bir evlilik ancak kadının hayatına ona istediğini verebilecek ve bir kadına erkeğin gücünü hissettirebilecek başka bir erkek girene kadar devam edebilirdi..

Sonra..

Sonrası ne oldu, diye merak ediyorsunuz değil mi?..

Bu hikayeyi bugün sizin için ben yazdım..

Belki bir başka gün, devamını da yazarım.

Hayatınızın her kesitinde huzur ve mutluluklarla buluşmanızı diliyorum

İyi pazarlar.. N:S

Günün Sözü..

MUTLULUK, kağıt üzerinde yakalanabilecek bir duygu değildir..N.S