ATATÜRK BULVARI kentin neredeyse tüm yükünü taşıyan ana arter.

Her ne kadar çevre yolu açılmış olsa da, şehirlerarası geçişte binek araçların da kullandığı bir yol.

Bir tarafında Raylı Sistem.

Diğer tarafında iş merkezleri, hanlar. Oteller var.

Büyük Camii trafik sirkülasyonunu arttıran ana nedenlerden biri.

Tabi otellerde..

Hal böyle olunca burada bir trafik düzeni tesis etmek ve sağlamak kolay olmuyor.

Trafik ekiplerinin her gün bu güzergahı trafiğe açık tutabilmek amacıyla çektirdikleri araç sayısının çetelesini tutmak mümkün değil.

Özellikle birkaç ay öncesinde, kaldırımı araç parkı olarak kullanan ve iş merkezleri veya otellerden Atatürk Bulvarı’ndaki trafiğe katılan araçların yarattığı tehlikeleri biliyoruz.

Bu nedenle Büyükşehir Belediyesi kaldırım boyunca demir korkuluk yaparak, kaldırımlara ve oradan da yola çıkışları engellemişti.

Ama şimdi dikkat edin.

Ya oradaki otopark girişlerine denk gelen.

Ya, otel önleri.

Birer, ikişer demir korkuluklar sökülerek yasak delindi.

Görünen o ki, alınan tedbirlerin artık esamesi kalmadı.

Çünkü herkes kafasına göre yasağı deldi..

Karayolları kanunlarına göre ana alterlere bu şekilde çıkış yapmak yasak.

Atatürk Bulvarı, Büyükşehir Belediyesi’nin hizmet alanına girdiği için  nizamı sağlamak da, Büyükşehir’in görevi.

Ama mahkemeye başvuran işyeri sahiplerini hakimler haklı görüyor:

‘Buralar işyeri. Giriş, çıkışlarının sağlanması gerek’ diye.

Tamam ana alter  falan dinlemeyelim.

Herkes kafasına göre demirleri söküp yola çıksın.

Amma!..

Ya bir kaza olursa.

Kaldırımdan, bir işyerinden, otellerin herhangi birinde bir araç çıkarken bir kazaya karışsa.

Ve bir can kaybı olsa;

Kim sorumlu olacak?.

Büyükşehir Belediyesi..

Büyükşehir belediyesi yetkililerinin;

‘Biz yaptık ama söktüler. Ya da hakim oradan yola çıkabilirsiniz kararı vermiş’ diye savunma yapmaları, onları kurtarmaya yetmeyecek.

Aynı hakim bu sefer; ‘Burada yolun güvenliğini sağlamak. Sökülen demirleri yerine takmak ve kontrol etmek sizin göreviniz deyip’ basacak cezayı..

Testi kırılınca yol gösteren çok olur.

Ben kırılmadan kamuoyunu ve yetkilileri, karar mercilerini bir uyarayım ve bilgilendireyim istedim!..

BİR GARİPTİR BENİM MEMLEKETİM..

KİME sorsanız;

‘Bu ülkede şike var!’ diyor.

Hem de babası !..

Bir şartla ama;

Kendi takımına dokunmamak şartı ile..

En az bir yıl önceden takip altına alınmış bazı kişiler..

Telefonları dinlemeye alınmış.

Yasa ile birliktede düğmeye basılmış..

Bazıları sorguda.

Bazıları göz altında.

Bazıları da, tutuklu.

Cezaevlerinde nice tutuklular var.

Mahkemeleri bekliyorlar.

Ama isimleri Ahmet, Mehmet.

Öyle olunca da, kimsenin umurunda değiller.

Sıra sırtı kalınlara geline herkes itiraz şerhi koyuyor.

‘Nasıl tutuklanır?’ diye.

Niye tutuklanmasın?..

Kanunlar önünde herkes eşit değil mi?..

Türkiye muz cumhuriyetimi ki,hukuk sana göre, bana göre işlesin!..

Bakın Futbol Federasyonu’na;

Kıvırıp duruyor..

Sanki görevi kollayıp, gözetmek..

Federasyonlar birilerinin çiftliği değildir.

Birilerini kollama kurumu hiç değil.

Bu işler Samsunspor’un, Ordu’nun, Antep’in, Kayseri’nin başına gelmiş olsaydı, bu kadar korumacı davranırlar mıydı?..

Bakın ben büyük ilan edilen takımların hiçbirini tutmam.

Ne oldukları, ne olacakları da umurumda değil.

Ülkenin sporuna karalar bağlamışsa.

Birileri başarıyı yıllarca kendi tekelinde görmüşse.

Buna ulaşmak içinde her türlü yolu mubah saymışsa..

Bırakacaksınız, mahkemeler işerini yapacak..

Temizlik bu ülkenin her yerinde şart.

Futbol da bunun içinde.

Federasyonlarda bunu sağlamak için seçilip, göreve getiriliyor.

Bırakın sonuna kadar gidilsin.

Ne kadar pislik varsa ortaya dökülsün, değil mi?..

Ama olmaz!..

Paşalar rahatsız olur.

Çünkü onlar Türk Futbolunun değil, birilerinin çıkarlarını korumak için oradadırlar.

Hani beni mahcup etseler, dişimi kırarım da..

Bir gariptir benim memleketim..

Fasulye yiyip, çok atarız da.

Doğruya ulaşma sırası geldiğinde;

Kaçacak yer ararız!.

Günün Sözü:

Aynı şey hem doğru hem yanlış olur mu?..

Yaşadığınız ülke Türkiye ise, ‘Evet!’..N.S