DÜNYAYA gözlerini açan hiçbir insanın peşinen, umutsuzluğa ve mutsuzluğa yelken açtığı düşünülemez..

Bu hepimiz için geçerli..

Hangi birimiz yaşadığımız dünyayı kendimize yaşanmaz için doğduk ki?.

Hangi birimiz, beraber yaşadığımız insanları seçerken onların ruhlarımızı karartacaklarını düşledik ki?..

Doğduk, büyüdük, birer yetişkin olduk..

Aklımız ermeye, insanları ve dünyayı tanımaya başladıktan sonra bize tahsis edilmiş kısacık hayatımızı renklendirmeye çalıştık hep.

Kısmen ve zaman zaman başardık belki de.

Ama devamını getiremedik hiçbirimiz!

Baharla gelen güzelliklerin git gide etkisini yitirdiklerini gördük.

Hayat ağacımızda açan çiçeklerin solduğunu, kokularını yitirdiklerini hissettik..

Bir anlam veremedik önceleri.

‘Gelir, geçer!’ dedik.

Hiçbir şey geçmedi oysa..

Aksine üstüne ilave ettik..

Omuzlarımızdaki yükler gün geçtikçe ağırlaştı.

Sırtımızdaki sepetleri taşıyamaz olduk..

Çünkü, iyi niyetle hayat adına ne varsa doldurduk içine.

Ama bir şeyi hep unuttuk;

Yük ne kadar hafif olursa olsun, yol uzadıkça ağırlaşacağını!..

Öyle de oldu..

Omuzlarımız  büküldü..

Sırtımız  kamburlaştı..

Peki ne yaptık biz?..

Hep kendimizi didikledik!.

Hala geçmişte eksik bir şeyler bıraktığımızı.

Hayat adına doğru seçimler yapamadığımızı..

FARK EDEMEDİK!...

Doğrudur elbet.

Hatalar, asla tek bedene sığmaz!..

İşte bunu düşünemedik!..

İyi niyet ve sağduyu, asla her zaman doğru çözüm değildir..

Hata yaptığınızı fark ettiğinizde duracaksınız.

Hatayı ve onu size yaptıranı, terk edeceksiniz..

Kararmış bir hayatı, aka çevirmek sizin elinizdedir.

Ruhunuzu karartan ve bunu asla umursamayan insanlarla ilişkinizi kesin.

Kesin ki, bir adım ötenizdeki aydınlığı fark edebilesiniz..

Artık hayat adına sonbahar yaprakları ile buluşan nesiller içindir söylediklerim.

Hayat defterinizde daha ne kadar yaprak kaldığını bilemezsiniz..

Ama kalan yaprakları kendinize göre doldurmak şansını ise şu an bile elde edebilirsiniz..

Hayatı yeni fark edenler için ise durum farklı..

Kendinizi iyi tarif edin.

Hayattan neler beklediğinizi belirleyin..

Renklere boyanmış ve tek bir hamle ile kaybolacak güzelliklere aldırış etmeyin.

Öncelikle sizi anlayacak ve size bir şeyler katacak birini seçin..

Tahsile ve kültüre önem verin.

Verin ki, tıkandığınız bir yerde sizi itebilecek, sahiplenebilecek ve mücadeleye geri döndürebilecek bir iradeyi yanınızda bulabilesiniz..

Güzelliğe önem vermeyin..

Güzellik, belli bir dönem sadece başınızı döndürür.

Asıl ihtiyacınız olan, sizinle düşünecek, yorumlayacak ve katılımcı olabilecek bir beyindir..

Ancak böyle bir beyin ile hayatınızı yaşanabilir ve anlamlı kılabilirsiniz..

Hayat, ‘İki gönül bir olunca değil.İki akıl omuz omuza verince samanlığı seyran kılar’ unutmayın!..

Etrafınızdaki çoğu insan unutuyor, değil mi?.

Evet, maalesef böyle oluyor.

Ama unutanlar, elleri başları arasında kara, kara ne yaptıklarını düşünüyor.

Oysa kaybolan yıllar, geri gelmiyor..

Yeni başlayanlar için çok umut var;

HAYATI ÇEKİLMEZ YAPAN NEDENLER den uzak durabilmek için..

Bugün, yarın ve gelecekte hayat adına aldığınız kararların sizi bu kısacık hayata bağlayacak mutluluk nedenleri olması dileğiyle..N.S

GÜZELLİK VE ÇİRKİNLİK

BİR gün Güzellik ve Çirkinlik bir deniz kıyısında karşılaştılar.

Ve dediler, '' Hadi, denize girelim''

Ve giysilerini çıkartıp suda yüzdüler.

Ve bir süre sonra, çirkinlik kıyıya dönüp Güzelliğin giysilerine büründü ve yoluna gitti.

Ve Güzellik de denizden çıktı; ve kendi giysilerini bulamadı; ama çıplak olmak utandırıyordu onu; çaresiz Çirkinliğin giysilerine büründü.

Ve yoluna devam etti Güzellik.

O gün bu gündür erkekler ve kadınlar onları birbirine karıştırır.

Ancak içlerinden Güzelliğin yüzünü önceden görmüş kimileri vardır ki,

GİYSİLERİNE BAKMAKSIZIN TANIRLAR ONU.

Ve yine Çirkinliğin yüzünü bilen kimileri vardır ki,

GİYSİ ONU GÖZLERDEN GİZLEYEMEZ!...

GÜNÜN SÖZÜ..

HAYAT SEÇME ŞANSINI HEPİMİZE VERDİ..BECEREMEYEN BİZDİK!..N:S