KENDİ kendinize hiç sordunuz mu;..

‘ Neden yaratıldım?.’

‘ Yıllardım işgal ettiğim bu dünyada neden yaşıyorum?’

Bir an işinizi bırakın ve düşünün bakalım sözlerimi..

Sadece düşünün..

Hiçbir şeyle meşgul olmayın..

…………………

Yaşadıklarınızı hatırlamaya çalışacak, derin bir nefes almak ihtiyacı hissedeceksiniz..,

Hiçbiri gelmeyecek ama gözlerinizin önüne..

Gözlerinizi farklı bir yönde sabit tutarak, ‘ Neler yaşamıştım acaba?’diye bir an dalacaksınız..

Farkında olmadan alt dudağınızı dışa bükeceksiniz belki..

Sonra hafif bir tikle başınız yukarı sallanacak.

Ama hiçbir şey hatırlamayacaksınız inanın..

Oysa neler yaşadınız, değil mi?..

Neler isteyip, neler beklediniz?..

Birçoğu gerçekleşmedi elbette..

Siz sadece hayal ettiklerinizle yaşadınız..

Bazen sevdikleriniz vardı yanınızda..

Çoğu zaman da, sevemedikleriniz..

Hayat her seferinde devam etti..

Ve siz mecburen hayallerinizi ertelediniz.

Kim bilir, belki de hiç istememeniz gereken şeyleri istemiştiniz!..

Sahip olduklarınızın farkında bile değildiniz.

Sevdikleriniz vardı yanınızda oysa.

Seviliyordunuz da..

Arkadaşlarınız.

‘Dost’ diyebildikleriniz..

Ama itiraf edin;

Siz hep yaşadığınız kötü şeyleri düşündünüz..

Acılarınızı..

Elemi..

Kederi..

Gözyaşlarınızı…

Biliyorum, onlarda var hayatın içinde..

Ama mutluluk ve dostluklar da, hayat içinde..

O nedenle, çok şey istemeyin..

Beklemeyin de!..

Azı beklerken..

Gelen her fazla ile daha mutlu olun..

Her mutluluk damlasıyla da, bir başkasını mutlu kılın..

Hayat amacınız da bu olsun..

Şayet mutsuzsanız..

Neden bu mutsuzluğunuza bir başkası daha ortak olsun.

.

Siz mutsuz etmek için mi, yaşadınız?..

Mutsuzluk için mi, yaratıldınız?..

Sahi neden geldiniz bu dünyaya?..

Ve siz neden yaratıldınız?...