TABİ şimdi herkes yüzde 61 oy oranı dururken bana; ’Sen kazandın’ demeyecektir..

Yorum herkesin kendisine aittir.

Kolayını seçerseniz, ilk cümleye itibar ederek AKP deyip, çıkabilirsiniz işin içinden.

Ama gelin biz yine partilere göre değerlendirmemizi yapıp, yorumları serbest bırakalım.

AKP….

Seçimden önce kime sorsanız, bugünkü tablo herkesin cebindeydi..

Yani listeyi sokaktan geçen birinin eline tutuşturup ta,’ Hadi bakalım bizim sıralamamızı yap’ deseydiniz, tablo bugünden farklı olmazdı.

O halde, yüzde 61 ile ezdi geçti denilen AKP’nin, sonuç anlamında başarı denilecek bir tablosu yok..

Bu sözlerle ortaya çıkan sonuçları küçümsemek istemiyorum.

6 milletvekili kazanmak.

Hala, hala bilinen tepkilere rağmen bunu üçüncü döneme taşımak öyle kolay bir mesele değil tabi.

Öncelikle AKP’nin milletvekili sıralamasına ve listedeki isimlere tepki vardı.

Hem de AKP’nin içinden.

Kim,’Yoktu!’ derse, yalan konuşur..

Temayülde sınıfı geçenler hiç dikkate alınmadılar bile.

Mesela, temayülün birincisi Köktaş ve üçüncüsü Özlem Maraş listede hiç yoktular.

İkinci Karanfil ise, listede 8. sıraya atılmıştı.

6. sıra adayı Yeni ise, kendi ilçesinde partililerinden büyük tepki görüyordu.

Peki ne oldu?.

Başbakanın kimliği, altısının da parlamentoya girmesine yetti.

O halde, Samsun’da kazanan ülkenin her yerinde olduğu gibi Başbakanın kendisi oldu..

CHP….

SAMSUN’ da CHP’de ilginç bir durum yaşanıyordu..

Genel Merkez ile yerelin bir kan bağı yoktu aslında.

O nedenle de, mevcut Başkanvekilinin yerine atama ile Halil Türk getirilerek yola devam edildi.

Liste yapılırken belki de ilk tartışma Haluk Hoca üzerinde idi.

Haluk Hoca listede olsun mu?

Olmasın mı?..

Aslına bakarsanız oy getiri hesapları ile değil ama mantık hesabıyla,’Olsun!’ seçeneğine itibar edildi.

Böylelikle kırgın teşkilat üzerinde yeni bir kaos yaratılmasının önüne geçilmiş oldu..

İkinci sıra, geçmişin en çok kavga veren siyasetçisi Kalkavan’a.

Üçüncü sıra, "Havza’yı silip, süpürür" denilen Kemal Zeybek’e verildi.

Eş, dost muhabbetlerine girildiğinde de, 3 vekil yetmedi.

Dört türküsü söylendi.

Hatta bir ara Halil Türk kardeşim, 5 telaffuz da etti ama il başkanı olarak çıtayı ve moralleri yüksek tutmak istemesi açısından normaldi.

Ama CHP’de unutulan çok önemli iki detay vardı..

Seçime 2-3 ay kala çalışmaya başlayarak arzu edilen secim başarısı elde edilemezdi.

Samsun sadece Gazi ve İstiklal Caddelerinden ibaret değildi.

Bunu adayların ve teşkilatın bu mevkiiler dışımda çalışmadıkları anlamında söylemiyorum.

Ama bu caddelerin altında veya üstünde edineceğiniz intibaların yanlış beklentilere yol açabileceğini belirtmek istiyorum.

Haluk Hoca'yı ve Sevgili Kalkavan’ı kutluyorum.

Peki sadece kendilerinin seçilmiş olmasını, seçim bir başarı olarak yorumlayabiliyorlar mı?.

Ne yazık ki, Samsun’da CHP, genel ortalamayı dahi yakalayamayıp, başarısız oldu bence.

Daha somut örnek isterseniz; CHP’li Atakum ve Tekkeköy’ü gösterebilirim!..

MHP…

SEÇİME çok az bir süre kala patlayan kaset olayları, MHP’ye yeniden can verdi aslında.

Osman Hoca'ya büyük tepki vardı.

Partililer onun Samsun’da birinci sıradan gösterilmesine karşıydılar.

Genel kanıya göre; Genel Başkanın Samsun’un nabzını tutmadan Osman Çakır’ı aday göstermesi yanlıştı.

Onunla bir seçim başarısı yakalamaları mümkün değildi.

Bafra 2. Sıra adayı Cemalettin Şimşek’in çok sevildiği iddia ediliyordu.

Kimine göre kendisine haksızlık yapılıyordu.

Birinci sırada, O olsaydı  sonuç çok farklı olurdu.

Aynı şekilde 3. sıraya yerleştirilen İbrahim Özyer de buruktu..

Yine de iki araçla seçim çalışmalarını sürdürürken rastlamıştım ona..

Sonra beklenen oldu.

Kasetler patladı.

Osman Hoca istifa etti.

Herkes muradına ermiş ve herkesin önü açılmıştı.

Daha sonra bir başka şevkle seçime asılan Özyer’in 2 araçlık konvoyunun 40 araca çıktığını duydum.

Ama anahtar Cemalettin Şimşek idi.

Birinci sıraya yükselmesi oyları patlatacaktı.

Sonuç ortada..

Patlayan falan bir şey yok!.

Dolayısıyla MHP’nin bir seçim başarısı da…

Günün Sözü;

Çok laf iş değil, temenni üretir!..N.S