YILLARDIR Güneydoğu yollarını un unutmuştu MHP..
Nasıl olsa bize buradan ekmek çıkmaz diye, Terki Bölge yapmışlardı.
Yapmışlardı diyorum.,
Çünki, CHP’de aynı hataya düşmüştü.

Ama hatanın büyüğünü yıllarca beraber yapmışlardı.
Zira sizin olmadığınız yerlerde başkaları olur.
Boşluklar bir şekilde doldurulur..

Nihayet bu seçimlerde uyandılar birlikte.
Önce Kılıçdaroğlu gitti.
Kızdırdı iktidarı.
Çünki, hiç de kötü karşılanmadı.

Hatta, ‘Buraları çok ihmal etmişiz’ diye kendi notunu da kırdı.
Öncesinde, gidemiyorlar diye, kınanırlarken.
Bu kez de, BDP ile anlaştılar’ diye suçlandılar.

Sonra MHP tuttu, Diyarbakır’ın yolunu.
Çok mu kalabalıktı?.
Hayır değildi.

Ama tepki de yoktu.
Ve taraflı, tarafsız mitingi dinleyenler;
10 üzerinden 10 verdiler Bahçeli’ye.

İyi hazırlanmıştı önce.
Sonra, hiç eğilip, bükülmedi.
Ağzına geleni değil ama gerekeni söyledi.

‘Tek dil!’ dedi.
‘Kürtçe konuşup, aç gezdikten sonra aç gezmenin size ne yararı olacak?’ dedi.

Ve herkesin dilinin ucuna gelen ama yörelerde söylerken düşündüğü cümleyi sarf etti;
‘ NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE.’

Beni tanıyanlar, bilir.
MHP’li değilim ben.
Ama Türk oğlu, Türküm.

Ve bu topraklarda yaşayanlara son nefesime kadar haykırırım, yedi düvelde;
‘Ne mutlu Türküm diyene.’

Kim ne derse, desin.
Kimse bu kadarını beklemiyordu.
Ama Bahçeli, Güneydoğuya Diyarbakır’dan çıktı.
Kimse geri döndüremez.
Ülkücülerin bir araya gelmesini engelleyemez.

Türkiye’nin gerçekleri ve dengeleri için mecliste bu zihniyete ihtiyaç olduğunu düşünenlerdenim.
Zannederim, temsil de edilecekler.

ANLAMAK  MÜMKÜN DEĞİL.

BUNU bazı insanlar için söylüyorum.
Devekuşu gibiler adeta!.
Kafalarını gömmüşler kuma.
Kıçları bir karış açıkta.

Bilmediklerini bilseler..
Bir diyeceğim olmayacak belki.
Ama öylede değil.

‘Hem kel, hem fodullar.’
Soruyorum vatandaşa;

‘Aç mısın?’
Açım!.

Gelecekten bir umudun var mı?
Yok!..

İyi de, o zaman sen neyin, kimin temsilcisisin kardeşim..
Günün.
Yaşananların.
Yaşatılanların savunuculuğuna soyunman, niye?..

ŞARAP MİSALİ..

YUKARIDAKİ yazıya bir kaynak yapalım isterseniz.
Köyün birinde üzüm bağları varmış.
Yörenin en güzel şarapları, o üzümden yapılırmış.
Bağ Bozumu zamanı geldiğinde, üretilen şaraplar bir eğlence ile birlikte misafirlere sunulurmuş.

Zaman içinde işi epey ilerletmiş köylüler.
Yeni bir üzüm türü daha üretmişler.
Ve yeni bir şarap daha.

Tabi bu sefer, iki cins şarapları olmuş.
Hangisini misafirlere ikram edecekleri hususunda da, ikilemde kalmışlar.

Aralarında bir şarap uzmanı da yok ki,
Hangi şarabın daha kaliteli olduğunu onlara söylesin!.
Bir gün bir Bektaşi’nin yolu köye düşünce ondan rica etmişler.
‘Şu şarapları bit tat ta, hangisinin daha iyi olduğunu bize söyle.’

Bektaşi ilk kadehi içmiş.
Şarap yudumunu ağzında şöyle bir çevirmiş ve;
‘Bunu ikram edin’ demiş.

Ama köylüler hep bir ağızdan;
‘Daha diğerini tatmadın ki’ deyince Bektaşi:
‘Bundan kötü olamaz!’ demiş.

Günümüze ve daha iyiyi arayanlara, ne kadar uyuyor değil mi?

Günün Sözü:

KARARSIZLIK, yanlışta ısrar etmenin yolunu açık tutar..N.S