SAAT 17.30 da başlaması gereken miting, 19.00’da ancak başlayabildi.
Saat 16.00’da meydan dolmuştu.
Yağmur da bastırınca miting meydanını dolduranlar biraz eziyet çektiler.
Fuar Caddesi’nde iki yönde park etmiş, civar il ve ilçelerden geldiği belli olan vatandaşlar kımıldayamadılar.
Cumhuriyet Meydanı, kent insanının katılımı ile birlikte zannederim Başbakan’ı memnun etti.

İlk sözü Samsunspor’a getirdi, Erdoğan.
Kutladı ve stat müjdesi verdi.
30 bin kişilik olacak dedi.
Ben dünkü spor yazımda 45 bin kişilik diye duyurmuştum.

Başbakan konuşmasının her yerinde muhalefeti, basını ve işadamlarını, Samsunlular’a şikayet etti.

Üniversite öğrencilerine verilen aylıklar ile konuşurken de, MHP lideri Devlet Bahçeli’ye sataştı.
MHP zamanında 45 lira olan bu paranın,  kendi iktidarları döneminde 9 yıl sonra 230 lira olduğunu söyledi.

Öğrencilere bilgisayar destekli, elektronik kitap ve tahta verecekleri müjdesini verdi önce.
Sonra da bunu 4 yıl sonunda tamamlayacaklarını ve ücretsiz dağıtacaklarını ifade etti.
CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu’nun, SSK Genel Müdürlüğü dönemini de eleştirdi.
Konuşmaların AKP sempatizanlarını memnun ettiği bir gerçek.
Ama sayın başbakanın her konuşma konusunun peşinden ‘CHP ve MHP’ye nasıl oy vereceksiniz?’ sorusu, uzun zamandır yazılıp, çizildiği gibi muhalefet partilerinin oylarının yükselişinin bir realite olduğu izlenimi verdi.

BÜROKRATLARIN KORKUSU..

TABİ yaşananlara ve siyasetçilerde hasıl olan düşüncelere pek aklım ermiyor.
Zira ben, ne onlarla, ne de bu kentte yaşayan herhangi biriyle bir husumet gütmüyorum.
Kıstaslarım vardır hayat adına.
Sevdiklerimi.
Dostlarımı.
Sevebileceklerimi.
Belli bir amaç için beraber olabileceklerimi.
Sadece selam vereceklerimi.
Birbirinden ayırt ederim.
Hepsi kayıtlıdır, akıl defterimde.
Hangisiyse muhatabım, ona göre davranırım.
Ne eleştirdim diye, düşman bellerim.
Ne de, övgüler dizdim diye fazladan sevgi beslerim..
Elbette bunlar, benim düşüncelerim.
Ama siyaset çarkının içinde zavallılaşmışlar onları eleştirdiğim için düşmanlık güttüğüm gibi bir düşüncenin esaretinde yaşarlar.
Zaman zaman yaptıkları bir işten dolayı tebriklerimi sunduğum bir bürokrata da, kuşkulu gözlerle bakarlar.
Gülüp, geçerim ama geleceğinden korkan bürokrat için de, huzursuzluk duyarım!..

BEN BEĞENDİM..

SAATHANE Meydanı’ndan, otobüs güzergahınca devam eden o dar caddeyi bilirsiniz.
Hani yolun iki kenarında, iki ayrı telefon operatörü firması, çuvalcıların, toptan bazı satış dükkanlarının olduğu cadde.
Bir de, Oskar Resturant’a giden ve onu dik kesen sokak.

Yıllarca bir çok kez yapıldığına şahit oldum bu cadde ve sokakların..
Çuvalcıların olduğu caddenin iki tarafında da, beton babalar vardı.
Caddeyi, otomatik olarak daraltıyordu bu babalar.
Yeni yapılan bir kazıdan sonra ilk defa dikkatimi çekti.
Babalar kalkmış.
Yol genişlemiş.
Renkli tuğlalarla yol yeniden döşenip pırıl, pırıl bir hale gelmiş.
Vallaha ben beğendim.
Yapanların düşüncelerine,emeklerine sağlık.

SÜRÜNGENLER..

ELBETTE, Zooloji Uzmanı değilim...

Ama sürüngenleri bilirim.
Küçükken ilk tanıdığım sürüngen, Kertenkele idi.
Bir hayvanat bahçesi yoktu tabi, Samsun’da.
Tarzan filmlerinde tanışabildik ancak timsahlarla..

Onlar böyle yaratılmışlardı elbette.
Ömürleri toprak üzerinde ve derin sularda sürünmekle geçiyordu.
Doğaları gereğiydi.
Normaldi!..
Onlar, sürüngendi..
Peki ya hayatımızın içine girmiş ve kanımızı emmeyi adet haline getirmiş olanlar;
Onlar;
İnsan kılığına girmiş sürüngenlerdi!..

Günün Sözü:

Hepimiz kendi yolumuza gitsek.
Ama keşke birbirimizi hiç terk etmesek. N.S