DÜNKÜ  yazımda bir pasaj verip, okurlarımı Milliyet Gazetesi yazarı Melih Aşık’a yönlendirmiştim.

Aşık’ın yazısında, devletin nasıl erozyona uğradığı, bir örnek ile ifade ediliyordu.

Devletin bürokratı olması gerekenlerin, nasıl birer siyaset elbisesi giydikleri örneklenmişti.

Okuyun da hep beraber ‘Yuh artık!’ diyelim demiştim.

Birçok okur ve dostum; ‘Bizi uğraştırmada, köşende yayınla’ dediler.

Kıramadım onları ve Melih Aşık’ın yazısını sizlerle paylaştım.

Cilacı Vali!

Geçtiğimiz perşembe günü Muş Havaalanı...

 Sağlık Bakanı Recep Akdağ, CHP Milletvekili Ali Topuz, CHP PM üyesi Perihan Sarı VIP salonunda Ankara’ya gidecek uçağa çağrılmalarını bekliyorlar.

Bakan Akdağ’ı uğurlamak üzere VIP’te bulunan Muş Valisi Ali Çınar bir ara kaş -  göz işaretiyle korumasını yanına çağırıyor, kulağına eğilerek bir şeyler söylüyor.

Koruma az sonra elinde bir ayakkabı cila süngeri ile geliyor, süngeri Vali’ye veriyor.

Vali Çınar, bu kez Bakan Akdağ’ın korumalarından birini yanına çağırıyor.

 Yine kaş - göz işaretiyle elindeki süngeri göstererek Bakan Akdağ’ın tozlanmış ayakkabılarını silmesini istiyor.

Koruma, anlamazlığa vurup isteği yerine getirmeyeceğini belli edince ne mi oluyor?

Vali Ali Çınar, etrafa çaktırmamaya çalışarak yavaşça masanın altına eğiliyor.

Tam Recep Akdağ’ın ayakkabısının tozunu alacak...

Hemen yanı başındaki Perihan Sarı’nın uyarısı geliyor.

- Yapmayın Sayın Vali. N’olur yapmayın!

Vali, süngeri yavaşça yere bırakıyor, doğruluyor.

Yavaş bir sesle Perihan Sarı’ya;

- Çok tozlanmıştı ama, diyor.

- Tozlanırsa tozlansın Vali Bey... Hiç gerek yok buna...

Vali Ali Çınar, Perihan Sarı’ya herhangi bir yanıt vermiyor.

Bakan Bey uçağa maalesef tozlu ayakkabı ile biniyor!

Okudunuz mu?..

Nasıl, ‘Yuh artık’ diyebiliyor musunuz?

TRAFİK POLİSİNİN ÇİLESİ !..

ONLAR  hayatımızın  her karesinin içinde..

Genelde ellerinde makbuzlarıyla buluyoruz onları karşımızda..

İşimize gelmiyor, kızıyoruz..

İhtiyaç hissettiğimiz çok zaman var ama..

Bazen, yollarını gözlüyoruz..

Zor bir meslekleri var..

Stresli ve yoğunlar..

Çoğu zamanda yorgun..

Görevlerini yapmaya çalışıyorlar ama anlayış göremiyorlar.

Herkesin çabası cezadan yırtmak çoğunlukla..

Olmayınca da, yaygarayı basıyoruz.

Belki tehdit edenlerimiz bile var..

Yine de yapmaları gerekeni yapıyor ve cezayı yazıyorlar.

O zaman da, mahkemeye düşüyorlar.

Dün benim de bir mahkemem vardı.

Yazdıkları bir cezadan dolayı sıralarını bekleyen iki trafik memuru kardeşimde.

Bir tanesi gece nöbetinden çıkmış uyumak üzeriydi neredeyse..

Ama hakim bilemezdi ki, onun uykusuz olduğunu.

Gelip, anlatmak mecburiyetindeler, neden ceza yazdıklarını..

Yazmasalar, görev ihmali.

Yazsalar, Adliye Nöbeti!.

Biter mi dersiniz;

Trafik polisinin çilesi !...

BİZDEN BİRİ Mİ?..

BİRİ sormuş?

Çağatay Kılıç, bizden biri olabilecek mi?.

Bugüne kadar Samsun dışında yaşadığını düşünerek sormuş zahir..

Önce bizden olduklarını iddia edenlere bir dönüp, bakmak lazım..

Ne kadar bizden, olabildiklerine!

Çağatay Kılıç, daha çok genç.

Dedesinin anlattıklarını dinlediyse.

Merak etmeyin.

Herkes den çabuk, ‘Bizden biri’ olacaktır..

En azından, zamanı var..

Günün Sözü:

Toplum bilinci oluşmamışsa, görev bilinci askıda kalır..N.S