GENÇLİK HASTALIĞI olmadığını söyleyebilirim.
İnsan davranışlarının toplum içinde yankılanma biçimi olarak ifade edebilirim ama..

Hayat içinde başarılı olmak bir şans  mıdır?.
Yoksa meziyet mi?..

Tartışılabilir !..

Aslında tartışılmaz da, ahlaki ehliyetsizliği yaşamın tesadüfleriyle örtüştürmeye çalışanlar, bunu yapabilir..

Her konuda deneyim sahibi olabilir insan.
Zaman içinde kendini yetiştirebilirde..

Ama bilgi insanı, kültür sahibi yapar..

Ahlak sahibi olmak ise farklı bir olgudur.

Doğuştan aile ile başlayan.
Sonrasında insanın kendi hayatı içerisinde bedeninize yakışacak kadar artacak önemli bie meziyettir, ‘Ahlaklı olmak.’

Toplum içinde haklı bir saygınlık kazanmış insanların geldikleri yerler tesadüfi değildir.

Onlar, yıllara sari olarak geliştirdikleri sosyal yapıları ile bir öncelik aile ve kabul görürler.

Tabi bu olgular, iştah kabartabilir.

Hatta kıskançlık krizleri de..

Bu halde yapmanız gereken, onları örnek almaktır.

Onların yürüdükleri uzun ve engebeli yollardan yürümeyi göze almaktır.

Yoksa sadece onlardan boşalan yerlere oturmakla aynı saygınlık ve önceliklere sahip olacağınızı düşünmek;

Kelimenin tam anlamıyla ‘safdillik’ olacaktır...

Makamlar ve koltuklar cansız varlık sınıfındadırlar.
Ancak onları vasıflandıracak bedenleri taşıdıklarında saygınlık kazanacaklardır..

Sözün hitamı :

Usta olmak..
Aranılan, sayılan insan olmak..
Sözü dinlenilir olmak, zordur..

O zaman, ÇIRAK kalacaksınız !..

Kalıbınıza yakışmayan elbiseler giymeye çalışmayacaksınız..
Haddinizi bilecek !..
Gözünüzü, kaşınızı oynatmayacak ve..
Sallanmayacaksınız!..

* *
Günün Sözü:

Göz oynar, baş sallanırsa;
Beden saygı görmez !..N.S

**

FIKRA:

Çok eskiden, kendini beğenmiş şımarık bir fare ile, akıllı ve alçak gönüllü bir deve yaşardı.
Bir gün karşılaşıp arkadaş oldular.
Fare: Sana kılavuzluk etmeliyim! dedi…Yularından çekip istediğim yere götürmeliyim!…
 
Deve arkadaşının küstahça teklifine razı oldu. Bir süre gittikten sonra küçük bir dere kenarına ulaştılar. Devenin diz kapaklarına bile ulaşmayan su, Fare için uçsuz bucaksız bir deniz gibiydi…
Ben buradan geçemem diye fısıldadı korkuyla…
Deve: -Ne bekliyorsun? diye çıkıştı. Kılavuz önden gider, dal bakalım suya… Ama… diye kekeledi Fare, görmüyor musun su çok derin?

Fare mahcup olmuş, boyundan büyük işlere giriştiği için kıpkırmızı kesilmişti…Sizin için küçük ama, bana göre çok büyük bir su….diye inledi.
 Ben artık kılavuz olmaktan vazgeçiyorum. Keşke daha önceden düşünseydim de boyumdan büyük işlere girişmeseydim.
Evet, dedi Deve, yumuşak bir sesle, herkes kendi haddini bilmeli ve asla aldatıcı gurura kapılmamalı…

Bizlerde haddini bilmeyene ne güzel diyorlar ”Ar eteğin sürünüyor Atayın öyü görünüyor”
Malına göre fışgırıh çalsana, aya ay köpöyoğlu.