YAZDIĞIM bir şiirin dizelerini hatırlıyorum;

“ Sen mi yalansın..Yoksa, ben mi koca bir budala?”

Şimdi yaşananlara baktığımda da aynı sözlere yakın söylüyorum..

“ Duyduklarım mı yalan..Yoksa biz mi budalayız?..”

“Yıllardır, bu kente yatırım gelsin” diyen bizleriz..

“Kimse bu kente bu para harcamıyor..

Burada kazanan, burada harcamalı..

Kazanıp, başka diyarlara kaçmamalı” diyenlerde..

Yıllarca elimizden alınan yatırımların ardından ağzımız açık bakabildik sadece..

Elimizden başka bir şey gelmedi zira..

Komşu kentlere kaydırılan yatırımlara, yutkunduk sadece..

Uzun yıllar belediyeler olmasa, yapılan bir şeye tanıkta olmayan bizlerdik..

Hep istedik..

Hep arzu ettik..

Ettik de, kimseleri memnun edemedik..

Çünkü, elimizdekilerin de, içine ettik..

Sahip çıkamadık, çok kez..

Çıkamadığımız gibi, çelmeledik..

Şimdilerde durum,  biraz daha değişik..

Samsun’u, “Sağlık kenti” ilan eyledik..

Hatta, Karadeniz’in sağlık merkezi.”

İnsanlar memnun..

İnsanlar mutlu..

Hastane, hastane üzerine inşa ettik..

Yeni merkezler ve umutları hatta..

Peki, sonra?..

Dedim ya, “İçine ettik!”

Karadeniz’de bir ilkti..

Hoşumuza da gitmişti..

Dumandan, gazdan zehirlenenler.

Ayak yaraları,

Deprem, kaza ezilmeleri..

Kan kaybı, beyin ödemi

Beyin felci hastaları..

Bayram etti..

Ama “bayram bize yaramaz” dedik..

Kliniği, kilitledik..

Çünkü, sualtı doktoru lazımdı.

Vardı ama sırra kadem bastı.

Kurum kapalı…

Hastalar perişan..

Sağlık müdürüne gittiler..

Olmadı..

“Sayın Valim” dediler..

Bir şey çıkmadı..

Ama yeri geliyor, bakanımız kükrüyor.

“Samsun, Sağlık kenti”

Milletvekilleri, hep bir ağızdan..

“ Karadeniz’in, Sağlık Merkezi’yiz!.”

Sağlık Müdürü, gururlu..

İktidar mensupları, onurlu..

Ama klinik, kapalı..

Hastalar, perişanmış!..

Kimin, umurundaki?..

Bir doktor gerekli sadece, atanacak..

Çok mu zor?..

Şimdi soruyorum bende;

Samsun, sağlık merkezi mi?..

Bir şehri garip mi?..

Hadi, söyleyin!...

Günün Sözü…

Sildim sizi defterlerimden. Gölge etmeyin başka ihsan istemem..N.S