DOST ve müttefik ülke, ALMANYA…

1.Dünya Savaşı’nda İhtilaf Devletleri’nin teklifi ret ederek, yanında yer aldığımız ülke.

2.Dünya Savaşı sonrası toparlanma sürecinde, yeniden inşa, imar ve toparlanmasına insan gücü ile destek olduğumuz Orta Avrupa Ülkesi, Almanya..

Bugün 2.5 milyon insanımız yaşıyor orada.

Her ne kadar artık doğu-batı birleşmesinin sancılarını atlatarak, sırtını Türk’e dönme alışkanlıklarını yürütme gayretinde olsa da, orta doğuda sırtını Türkiye’ye yaslayan, Almanya.

Nato üyesi..

Ekonomik İşbirliği yaptığımız.

Daha çok yeni “ Füze Kalkanı Projesi’nin” Türkiye’nin sırtına kambur olarak eklenmesi için gayret sarf eden.

Kendi ülkelerinin güvenlikleri söz konusu olduğunda, Türkiye’ye sarılan.

Ama Ülkemizin menfaatleri söz konusu olduğunda, mazinin “haçlı seferlerini” hatırlayıp, hatırlatmaktan geri kalmayan Almanya.

Avrupa’daki bir numaralı Türk düşmanı Sarkozy’nin, en yakın dostu.

Türk ulusunun gelişiminden en çok ürkenlerden.

Ezan sesinden, en fazla ürkenlerden..

Sözüm ona; “Dost” ve müttefik ülke..

Kuzu postuna bürünmüş, “Kurt” misali..

Bakın bu ülkenin 40 bin evladının canına mal olmuş eşkıyaların başı, Öcalan’ın posteri nerede geziyor..

Bir Alman resmi polis otosunun içinde.

Posteri açan kim?

Dost Alman polisi..

Eee,böyle dost olunca;

“DÜŞMANA İHTİYAÇ YOK” demeye, gerek var mı, sizce?

YUMURTALI ANLATIM..

 SİYASAL BİLGİLER FAKÜLTESİ’NDE geçen hafta yaşanan olayları hepimiz hatırlıyoruz.

T.B.M.M Anayasa Komisyonu Başkanı Burhan Kuzu, öğrenciler tarafından protesto edilmiş, Kuzu’da bu olaya çok kızmıştı.

Hatta Burhan kuzu; “Yumurtaları atacaklarına, pişirip yeseler beyinleri daha çok gelişir” diye de bir gönderme yapmıştı.

Gelişen demokrasilerde, abartıların çok olacağı gerçeğini hiçbir zaman unutmamamız gerekiyor.

Elbette bu tür abartıları çok şirin ve yerinde görmek mümkün değil ama toplum önünde sorumlulukları olan insanların da, abartılardan kaçırması şart oluyor.

Burhan Kuzu yaşadığı olay karşısında duygularını saklayamayıp hem üniversite yönetimini, hem de öğrencileri ağır dille eleştirmişti.

Oysa karşısında 18-20 yaş grubu gençler vardı.

Kendisi ise artık hayatının son baharında olan bir siyasi ve ilim adamı.

Gelin görün ki, onun yapması gerekeni yani olayın mizahi yönünü öğrenciler yaptı.

Beyazıt’ta bir grup öğrenci “Yumurta kafada değil, tavada güzel” diyerek pişirdikleri yumurtaları afiyetle yerken, Kuzu’ya da gönderme yapmış oldular.

Hani” Gençler düşünebilse, ihtiyarlar yapabilse” diye bir söz var ya..

Gençler bu kez tersine çevirip, bir güzel de ders vermiş oldular, bence.

Günün sözü..

Türk gencini küçümsemek, insanın kendi gençliğini yok sayması demektir..N.S