DÜNKÜ yazım bazı okuyucularım tarafından yeterince anlaşılamamış.

Ben gizli, kapaklı bir şey yazmadım halbuki..

Yazmaya, daha doğrusu yapmaya çalıştığım şey;

Birleşik Medya’nın başındaki yönetici kardeşlerimin ne denli zor bir ortamda görev yapmaya çalıştıklarını ifade etmekti.

Çok reel ve sıcak bir örnekle biraz daha açayım isterseniz.

Cumhuriyet Caddesi üzerinde üç ayrı mağazası olan bir kardeşim var.

Her sabah merhabalaşır, görüşür ve dertleşiriz.

Dün sabah bana,” Abi, inanır mısın, üç aydır üç mağazada siftah etmedik”dedi.

Sonra daha da açtı..

Dayanıklı tüketim malları ile ilgili üç mağazanın elbette ufak tefek çerez misali satışları oluyor ama asıl satmamız gereken mallarımıza, müşteri talebi gelmiyor bile.

İşte böylesi ekonomik bir ortamda, işyeri sahibi insanlar başlarında oldukları sistemlerin çarklarını döndürmeye çalışıyorlar.

Herkesin, her şeyi istediği.

Herkesin, her türlü hizmeti beklediği.

Ama çok kimsenin, hiçbir şey vermeden sadece istediği bir ortamda..

İşte ben, ana tema olarak bunu işlemeye çalışmıştım.

Sistemlerin fasulye taneleri ile dönmediğini ima etmeye.

Onlarca kişinin çalıştıkları sistemlerin, çarklarının idamesine gayret sarf eden insanların, hangi zorluk ve anlayışsızlıklar karşısında bu işi başarmaya çalıştıklarına.

Gazeteler, televizyonlar ancak birkaç şekilde iş yaparlar.

Seçim zamanlarında..

Reklam kampanyalarında.

Allah geçinden versin ama büyük insanların ölümlerinde verilen, ölüm ilanlarında.

İşte bu durumlarda, gazete sayfaları dolar.

Televizyon ekranları iş yapar.

Pazar günü Başbakan gelmiş..

Partisi de, genel başkanlarını ve başbakanlarını yüceltmek amacıyla her türlü reklam kampanyasını denemiş.

Şimdi gazete ve televizyonlar bundan para kazanmayacak da, nereden kazanacak?.

Ondan alma..

Bundan alma.

Bu çarklar, nasıl dönecek?..

İki gün AK Parti ile ilgili yayın yaptık diye, açılmadık telefon, söylenmedik söz kalmadı..

Peki muhabiri ile, kameramanı ile, görsel servisi, yayıncısı, matbaası, müdürü, hizmetlisi ile onlarca kişiye ekmek veren bu sistem, para kazanabileceği bir ortamı değerlendirmeyecek mi?.

“Yanlış bir şey mi, yazdım?” diye yazımı, yeniden okudum..

Bazı ifadelerim, maksadımı tam olarak yansıtmamış..

Ama ben bu sistemi taşıyan.

Onun eziyetini çeken arkadaşlarıma sahip çıkmak mecburiyetindeyim.

Yazımı da, o amaçla yazdım.

Herkesi, eşit şekilde memnun edemeyeceklerini bilerek.

Ne yapsalar, kimselere yaranamayacaklarını düşünerek.

Bu işler öyle karşıdan bakıldığı kadar kolay değil.

Elini taşın altına sokan insanları incitmeyin, darıltmayın.

Sonra bu işi yapacak, kimseleri bulamazsınız.

Dediğim gibi, beraber olduğum ve sistemi kuran, işleten kardeşlerime sahip çıkmaktı, maksadım.

Onun ötesindeki düşüncelere prim de tanımam, aldırmam da..

* * *

Günün Sözü..

Gerçekler, o kadar can acıtıyor ki;

Davulun sesi artık, uzaktan bile hoş gelmiyor.N.S