BAŞLIKTAKİ dört kelime, “Bardağın dolu veya boş tarafını görmekle ilgili.”

Yani, neye bakıyorsanız, onu görüyorsunuz.

Ya da, “Neyi görmek istiyorsanız, onu.”

Bu tip tarzlarda art niyet, kötü niyet aramak doğru değil.

Dedim ya; “Bu bir tarzdır.”

Ben gökyüzüne baktığımda,

“ Güneş ne güzel parlıyor” derim.

Siz baktığınızda;

“Ay ne güzel, hiç bulut yok” diyebilirsihniz.

Bu insanların yaşam tarzı ile, hayata bakış açısı ile ilintili bir şey..

Kendi sosyal yaşamınızı bir irdeleyin.

İş hayatınızı.

O dünya içindeki arkadaşlıkları, dostlukları.

Heresin sizi tanımlayış biçimi de.

Sizi tariflemesi de.

Yakınlığı, uzaklığı da,farklıdır..

Birileri sizin eksikliklerinizi görebilir.

Ben baktığımda, fazladan yaptıklarınızı.

Birileri hayatın güzel yanlarına takılır.

Ben veya siz baktığınızda, güzel yanlarından söz edebiliriz.

Doğrusu ise eşitlemeden geçiyor.

Yani sadece eksiklikleri veya sadece çirkinlikleri oeğil.

Onların yanında, fazlalıkları ve güzellikleri de göreceksiniz.

Zira tanımlamak isteyeceğiniz bir hayatta, tüm bu tanımlar beraberce dolaşıyor..

Salt bir tarafını ortaya çıkartmak, hayatı paylaştığınız insanların şevkini kırıyor, ya da abartılara teslim olmasına neden oluyor.

1999’un sonu, bir gazetenin sahibiyim..

Günlük olarak bayiye çıkan ikinci gazete kentte.

Mütevazi ama etkili..

Maddesel olarak dar kalıpta ama saygın.

Saygınlığı , güvenirliliğinden kaynaklanıyor.

Bir sabah telefonum çalıyor..

Arayan önemli bir mevkiideki bürokrat dostum.

“Senin gazetende benin için yazanları gördün mü?” diye soruyor.

“Henüz gazeteyi okumak fırsatı bulamadım” diyorum.

“Sen gazetenin sahibi değil misin. Yazılanlardan haberin yok mu?”” diye üsteliyor.

“Ben de “Doğru diyorsun ben sahibiyim. Ne yönetmeni, ne de haber müdürü” diye ekliyorum.

Lafı uzatmayayım.

Bu dostum için, kendisini pek memnun etmeyecek bir haber çıkmış.

Üzüntüsü ve feryadı ondan.

Kendisine gazetede bugüne dek, onlarca onu öven haberin çıktığını hatırlatıyorum.

Beni doğruluyor.

İşte o zaman;

“Ama bu haberlerden sonra bir kez bile beni arayıp, teşekkür ettiğini hatırlamıyorum” dediğimde, suskunlaşıyor.

Amacım geçmişteki bir anıyı anlatmak değildi.

Ama bu dostumun yaptığı gibi sadece yaşadıklarının, onun için yazılanların bir tarafını görerek yargılamasının yanlış olduğunu anlatabilmek.

Hayat bir bütün yani.

Eksiklikler de var.

Fazlalıklar da.

Güzellikler de var.

Çirkinlikler de.

Her zaman bütünü ele alarak yola devam etmektir, en mantıklısı.

Yoksa bir tarafa takılır, giderseniz.

Ne güzellikler biter.

Ne çirkinlikler.

Ne hatalar eksilir..

Ne de çoğalır sevaplar..

* * *

Günün sözü..

Sevabı bilmeyen, günaha katlanamaz..N.S