ARACIMIN amortisman değeri yollarımız sayesinde 5 yılda, 10 yıllık değer yitirdi.

Şehir merkezi, merkez dışı hiç fark etmiyor..

Yollarda zik zak çiziyoruz..

Kazılar..

Dolgular..

Peşine yamalar..

Kanal kapakları..

Sonra olmadı, bir kazı daha..

Bitti mi?.

Hayır, bitmedi.

Bitmeyecek de..

Peşine SAMGAZ geldi..

Gelsin elbet..

Doğalgaz büyük rahatlık..

Ama her taraf per, perişan..

Alt belediyelerle öyle sözleşmeler yapılıyor ki, anlayabilene aşkolsun..

Ben kazarım ama sen yaparsın.

Yapacak olduğuna da sahip çıkmazsın.

Kimi dinlesem dertli bu konuda..

Hepsi de haklı!.

Hoca Nasrettin misali..

Kim, kimi kazıklıyor belli değil ama arada halk kaynıyor.

Yollar perişan..

Araçlar hurdaya çıkıyor.

Konuşmaya gelince herkeste dil, fırıncı küreği gibi.

Ama yollar hala, çukur duruyor.

Valla benim işim olmaz.

Yakında çukur, çukur resimler girecek gazete sayfalarına.

Ondan hangi çukur kiminse, o sahip çıksın çukuruna.

Yok çıkmam diyorsa!.

Ha işte o zaman, isimlerini biz koyarız..

Çukur, çukur hesabını da sorarız...

HIRSIZ-POLİS

ÇOCUKKEN oynardık bu oyunu.

Hızlı koşanlar genelde “Hırsız”ı oynardı.

Polis olmak pek istemezdik o dönemde.

Zira bizim çocukluğumuzun polisi, bekçisi bugünkü gibi değildi.

Gece biz yattıktan sonra sokak sokak dolaşan bekçi amcanın keskin düdüğü, yataklarımızda huzur içinde uyuturdu bizi.

Biz uyurduk ama asayişi bozmak isteyenler huzursuz olurdu.

Hırsızlık yine olurdu ama sanki bekçi babanın düdüğü herşeyi halleder diye, düşünürdük.

Zaman zaman, “Dur kaçma!” nidaları duyulurdu, gecenin sessizliğinde..

Ama hırsızlar antremanlıydı yine..

Çoğunlukla kaçar, kurtulurlardı..

“Niye?” diye, sormazdık bile.

Çünkü, hırsızın işi buydu..

“Kaçıp, kurtulmak!..”

Oynarken de öyle, bekçi babadan kaçarken de..

Durup, dururken çocuk anılarım ile meşgul etmek değil amacım.

Dün Adliye Binası’na getirilen “Hırsızlık Zanlısı” kaçıp, gitmiş.

Sokak aralarında resimleri var.

Basın mensupları araçların arasından resmetmişler.

Kaçtığı yer, “Adliye Binası”

Girişte, çıkışta polis var..

Nefes almadan çıkılacak yer değil yani..

Ama bizim hırsız çıkmış..

Kaçıp, kurtulmuş..

Yaşı ellinin üzeri olanlar bilir Çiftlik Karakolu’nu..

Bahçe içinde bir bina idi..

Yan sokaktaydı, giriş kapısı..

Komiserin ismini hatırlayamıyorum ama kimsenin oradan kaçtığını duymadım hiç..

Adliye’den kaçmış ama..

Çöp bidonlarının içine varan aramalarda nafile!.

Hırsız işte

Yapacağını yapmış..

Ve kaçmış!..

Hırsız-Polis her zaman olacak.

Biri kaçacak, diğeri kovalayacak.

Günün sözü..

Yetki sabun gibidir. İyi kullanılamazsa tutulan elden kayıp, gidebilir..N.S