KENDİSİNİN ismini, eski genel başkanları Deniz Baykal’ın yaşadığı olaydan sonra duyduk biz de, tüm Türkiye gibi.

Ben hala baykal’ın kendi isteği ile çekildiğine inanmıyorum açıkcası..

“İyi mi oldu, kötü mü?” sorusunun cevabına gelecek olursak;

En kestirme cevap; “Onu zaman gösterecek” demek olacaktır..

Kendisini televizyonlarda izledim bugüne dek..

Önce İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Seçimleri’nde.

Sonra ise hep beraber “Referandum” turlarında..

Samimiyetinden, halk tipi kişiliğinden zerre kadar kuşkum yok..

Sadeçe mütevazi kimliği ve geçmişi CHP’yi canlandırmaya yeter mi?..

Bu sorunun cevabını da, öncelikle kendi teşkilatının vermesi gerekiyor..

Davul onun sırtında, tokmak başkasının elinde( Genel Sekreter Önder Sav) olduğu müddetçe, siyasete dair düşüncelerinin teşkilatlarına yansıyacağı konusunda kuşkularım var, diyebilirim.

Elbette arzum; partisini canlandıracak, yeniden mağdur kitlelerin partisi ve temsilcisi yapacak çoşkuyu yakalaması her vatandaş gibi benim de, en büyük arzum.

Ama bunun için başta da dediğim gibi, sadece kendisinin tevazusu yetmez.

Hangi siyasi misyona sahip olursa olsun bir partı; şayet tüm kesimleri kucaklayamıyorsa.

Tüm küskünlükleri gideremiyorsa.

Fırsat eşitliğini ve temel demokratik temaülleri kendi bünyesinde yaratamıyorsa;

O partinin, halkın beklediği kurtuluş yolunun kapılarının açacak parti olarak nitelenmesi zordur.

CHP Genel Sekreteri’nin, Kılıçdaroğlu seçildiğinde;

“Biz tüm küskünleri biraraya getireceğiz. Siyaset etme düşüncesindeki herkesi yeniden partimizin bünyesinde buluşturacağız ve yeniden halkın partisi olacağız” söylemlerine karşın,.

Geçmişte kendisi ile fikir ayrılığına düşmüş öz partililerine bile sırtını dönmesi , bu konudaki samimiyetin yargılanması yolunu daha başlangıçta açılmasına neden olmaktadır.

Dün Cumhuriyet Meydanı’nında ki Kılıçdaroğlu’nu yorumlamaya gelince ise;

Herhalde umduğundan fazla bir kalabalık buldu karşısında.

Temposu, liderliğe yeni soyunmuş bir siyasetçi için hiçte fena sayılmazdı.

Elbetteki konuşma metnini mevcut iktidar üzerinde yoğunlaştırmıştı ama geleceğe yönelik CHP siyaseti üzerine de eklemeler yapmayı unutmadı.

Bir günde birden fazla yerde miting düzenlemek, her yerleşim yerinde birkaç cümle sarf etmek zorunda kalmak, herkesin temposunda bir düşüş yaratır.

Yine de Kılıçdaroğlu’nun temposu yeterliydi diye düşünüyorum..

“Yeni ve partisini iktidara taşımak isteyen bir lider olarak, gerekli mesajları verdi mi?” diye sorabilirsiniz.

Bence Kılıçdaroğlu, dersini yeterince çalışan bir görünüm veriyor.

Önemli olan yerel teşkilatların, kendi ölçeklerinde gerekli verimi sağlayabilmeleri ve halka birebir ulaşabilmeleri.

İktidara giden yol buradan geçiyor.

CHP bu konuda bir hayli geç kaldı.

İktidar temsilcilerinin önüne geçebilmek içinse bir hayli çalışmaları ve kendilerini zorlamaları gerekiyor.

Yoksa  referandumu halkın genel temayülü ile “hayır” olarak geçebilirler ama bu “iktidar yolunu kısaltmak için yeterli olur mu?” onu da ilerleyen günlerde göreceğiz.

Zira kılıçdaroğlu bugün yine evine dönecek.

Bizler de, kendimizle başbaşa kalacak, Kılıçdaroğlu’nun meydanda hoş gelen sözlerini kısmen unutacağız.

Dününüzden, bugününüzden şikayetçi..

Geleceğinizden umutvar olmak istiyorsanız.

İşe önce kendi evinizin önünü süpürmekten başlayacaksınız.

Seçim tercihlerini bir daha elinizden şikayet etmemek üzere yapacaksınız.

Yoksa gider Ahmet..

Gelir Mehmet.

Bir de bakmışsınız, biz hala “Ne ettikte, bunları başımıza bela ettik” yakınmalarını sürdürüyoruz..

* * *

Günün sözü..

Bir yerden başlamak gerekse, işe kendimizi yanlışlardan arındırmakla başlamalıyız.N.S