BİRKAÇ gündür yerel basında Eski Otogar Projesi ile ilgili yazılıp, çizilenleri izliyorum.

Değerlendirme tespitinde bir miktar yanılgılar olduğunu görmekle beraber, işin muhataplarının cevaplarını da görürüm diye umut ediyordum.

Her ne kadar benim yazdıklarımın, geniş bir okuyucu kitlesine ulaşmayacağını bilmeme rağmen(!), farklı ve doğru olduğunu düşündüğüm yazdıklarımın kısa zamanda ağızdan, ağıza her kesime ulaşabileceğini biliyorum.

Eski Otogar Projesi yapıldığında akabinde ihaleye çıkartılmıştı.

İhaleyi alan şirket, sözleşme gereği belli bir süre içerisinde 22 milyon dolar ödeyecek.

İşi bitirdiğinde de, geri kalan 7 milyon doları tamamlayacaktı.

İlk 22 milyon doların ödenmesinde bir gecikme olmadı.

Gecikme olmadı ama ihaleyi alan şirket ekonomik koşullara takıldığından, bir türlü inşaata da başlayamadı.

Bugün, yarın derken geçen süreç içerisinde şirketin üst düzey yöneticilerinin bu projeyi, kendi imkanları ile tamamlayamayacakları kararını verdiklerini biliyorum.

Sonrasında verdikleri 22 milyon dolara karşılık, çok cuzi bir miktarda para karşılığı( 5-7 milyon dolar) arsayı bir başka şirkete verdiler.

Arsayı diyorum zira şirkete satılan arsa idi.

Üzerinde yapılması planlanan 5 yıldızlı ve otel ise sadece yapılması arzu edilen bip proje idi.

Yani bir arsayı satarken hiçbir şirkete ben sana arsayı veriyorum ama üzerine bu projeyi uygulayacaksın şartı konulamazı vurgulamak için yazıyorum.

İkinci ele geçen ve yabancı menşeyli olan bu şirket, uzun süre yatırıma başlayıp, başlamamakta kararsız kaldı.

Sonrasında devreye Türkmall ve Rönasans Firmaları girdiler.

“Projeyi beraber yapalım” dediler.

Hatta devir almak dahi istediler.

Böylesine bir talebin gelmesi arsanın sahibi şirkati harekete geçirdi.

Elden çıkartmak yerine adı anılan iki şirket ile beraber yapmayı yeğledi.

Tabi bu arada süre geçiyor, sözleşmenin sonuna geliniyordu.

Sözleşmenin şartalarına göre ise,

Şirket anılan zamanda projeye başlayamaz, ya da bitiremezse Büyükşehir Belediyesi sözleşmenin kendisine tanıdığı hakkı kullanabilecek ve çekeceği ihtar ile aldığı paranın yarısını ( 11 milyon dolar), bir sene içerisinde taksit taksit geri ödeyerek arsayı geri alabilecekti.

Bu hakkı yitirmemek için de, ihtarnameyi çektiler.

Ve şirket, yeni oluşan şartlar ve kendisi ile birlikte hareket etmek isteyen diğer iki şiketin arzusunu da görerek, ek süre talep etmeyi yeğledi.

Bu süreyi talep ederken de, ödemeyi taahhüt ettiği para basında çıktğıı gibi tazminat değil, arsa bedelinin geri kalan ve işin hitamında ödenmesi gereken 11 milyon doların peşin ödenmesi teklifi idi.

Büyükşehir Belediyesi’nin bu talebi ilk olarak Belediye Encümeni’nde değerlendirdiği biliniyor.

Encümen’de herhangi bir karar alınamadığı içinde, yasa gereği konu Meclis’e getirildi.

Zira işin hukuki boyutu ve kamuoyu neznindeki tartışmalar ancak halkın temsilcisi olan Belediye Meclis’in de alınacak kararlar ile yasal hale getirilebilirdi.

Toplantı sonuçlarını biliyoruz.

Oy çokluğu ile yetki, Büyükşehir Belediye Başkanı’na verildi.

Bu konu çok tartışılacaktır..

İşte bu tartışmalar yapılırken bazı gerçeklerin ve gerekçelerin bilinmesini arzu ettim.

Özetle vurgulayacak olursak;

Şirketin talep ettiği ek süre Encümen’in, olmazsa Meclis’in yetkisindedir.

Bu işteki karar da, bu yol takip edilerek alınmıştır.

Şirketin ödemeyi taahhüt ettiği 11 milyon dolar, tazminat değil, sözleşme hükümlerince iş bittiğinde ödemesi planlanan arsa bedelinin geri kalan kısmıdır.

Ek süre verildiğinde de, aynı Sözleşme Hükümleri geçerli olacaktır.

Son olarak tahmin yüdütülen bir konuda daha düşüncemi ilave ederek bitirmek istiyorum.

Şirkete 11 milyon dolar ödeyerek, arsanın geri alınması ve tekrar satışa çıkartılarak ihale edilmesi öylüe düşünüldüğü gibi karlı bir satış olmayacaktır.

Bunun en önemli sebeplerinden birisi, Sanayi Siteleri’nin olduğu alanda İmar tadilat Planları’nın yapılamamış olması.

Yapılsa dahi uygulama zorluğunun bulunuyor olmasıdır.

Dolayısıyla, ön cepnhesi denize bakmasına rağmen, arkası bir curcuna ve çirkin bir görüntüle sahip bir araziye öyle düşünüldüğü gibi büyük paralarla bir talip çıkmayacak ve karlı bir alışveriş imkanı doğmayacaktır.

Bunu en kestirmeden, araziler hakkında değer tespiti yapma hakkı olan heyetler ve bilirkişerle istişareye geçerek herkes teyid ettirebilir.

Tüm bunlar benim bildiklerim..

Samsun’un hal ne olursa olsun, önemli bir projeden bir müddet daha yoksun kalacağı fikir ve endişelerine ise yürekten katılıyorum..

Günün sözü..

Alışverişi karlı kılan işin, sadece görebildiğiniz yüzü değildir..N.S