Gidin artık, Allah aşkına gidin...

Bırakın Samsunspor'un yakasını, kirletmeyin kırmızı-beyazımı, bükmeyin boyunları...

Siz ki Samsunspor'u bu halde koydunuz, açık olsun yolunuz.

Her sene aynı nakarat... El versin, siz sefa sürün... Oh ne rahat.

Ne günler gördü bu gönül...

8-1'lik hezimetler de yaşadı, defalarca küme de düştü. Ya o yüreğimizi burkan acı kazaya ne demeli?

Gün geldi kızdık, üzüldük, ağladık... Ama hiç bu kadar çaresiz, boynu bükük kalmadık...

Geçen yıl da aynı değil miydi? Elalem kamp yaparken, bizimkiler kongre peşindeydi.

Ne değişti şimdi?

Koca bir hiç...

Turgut'u sattılar, akbaba gibi biriktiler üç beş kuruşun çevresine...

Samsunspor kaçıyor ya, beyefendiler verdiklerini kurtarmanın peşinde...

Şimdi de tutturmuşlar bir melodi, "nakit para..."

Alacakları oyunculara vereceklermiş!

Sen verdiğin parayı hemen almanın hesabını yapacaksın, "sonra el versin ben paşa olayım" diyeceksin...

Yani elin bilmem neyiyle gerdeğe hesabı...

Ben hiç bu yöneticilerin çıkıp da "biz beceremedik" dediğini duymadım...

Bu kadar pişkin olanlarını da...

Samsunspor markaymış, sahip çıkılmalıymış...

Doğru Samsunspor bir marka, ancak siz o markaya yakışmıyorsunuz.

Samsunspor hiç bu kadar ayağa düşmedi.

Nuri Asan Tesisleri'nin kapısına bir mendil açılmadığı kaldı.

Gazeteci arkadaş soruyor, "Kamp ne zaman?.."

Bizim başkan hocaya pas atıyor, hoca başkana...

Bu ne biçim bir iş Allah aşkına...

Eller gitti aya, biz kaldık yaya. Rakipler kampta, bizimkiler kongre peşinde...

Bir tane transfer yok, kamp tarihi belirsiz... Ne biçim yöneticilersiniz siz?

Yeter artık yeter...

Yaptıklarınız, pardon yapamadıklarınız boyu aştı.

Allah'ınızı seviyorsanız gidin, lütfen bırakın bu şanlı armanın yakasını.

Emin olun siz yokken durum bugünkünden daha kötü olmaz.

Bir daha gelmemek üzere lütfen gidin...

Bir kez olsun bu taraftarı sevindirin.